درس دوم‌ عدم تحريف قرآن‌ انَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ انَّا لَهُ لَحافِظُونَ (حجر، ٩)
بى گمان اين ماييم كه قرآن را نازل كرديم و بى ترديد، خود نگاهبان آنيم.
آيه شريفه بالا همان گونه كه از ظاهر آن نيز برمى‌آيد درباره حفظ قرآن و نفى تحريف آن است. برخى پنداشته‌اند كه مراد از «ذكر» پيامبر (ص) است و آيه، وعده حفظ ايشان را مى‌دهد. اين تصور درست نيست چون براى «ذكر» از فعل «نزلنا»- فرو فرستاديم- استفاده كرده است نه «ارسلنا»- يعنى روانه كرديم، فرستاديم- از طرف ديگر، آيه مزبور پاسخ مشركان را مى‌دهد كه در مقام استهزاى پيامبر گفته بودند: «يا ايُّهَا الَّذى‌ نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ انَّكَ لَمجْنُونٌ». «١» كدام قرآن‌ بعضى گفته‌اند كه قرآنى كه در دست ماست تحريف شده و اين آيه كه فرموده است:
ما قرآن را حفظ مى‌كنيم، نظر به قرآنى دارد كه امير مؤمنان (ع) جمع‌آورى كرده و دست به دست گشته تا به دست مبارك امام زمان (عج) رسيده است و آن قرآن مصون از تحريف مانده است.