درس ششم‌ اشتباه انسان در مورد مصداق خير وَ يَدْعُ الْانْسانُ بِالشَّرِّ دُعاءَهُ بِالْخَيْرِ وَ كانَ الْانْسانُ عَجُولًا (اسراء، آيه ١١)
و انسان (بر اثر شتابزدگى) شرّ را مى‌طلبد، همان گونه كه جوياى خير است و انسان همواره عجول است.
آيه مزبور، يكى از ويژگيهاى انسان يعنى شتابزدگى و عجول بودن را مورد توجه قرار داده است. انسان شتابزده، توفيق توجه كامل، انديشه كافى و مطالعه دقيق در امور و عواقب كارها را نمى‌يابد. از اين رو، در تشخيص حق از باطل و خير از شرّ، دچار اشتباه مى‌شود و به‌گونه‌اى در طلب يك امر شرّ يا باطل بر مى‌آيد كه گويى خيرى را مى‌طلبد و يا در جستجوى حقى است.
مفهوم دعا در آيه‌ دعا گرچه به معناى خواندن و حاجت خواستن است، ليكن در آيه بالا به معناى مطلق «طلب» آمده است كه مى‌تواند داراى دو معنى زير باشد:
الف- درخواست و طلب به زبان، از قبيل دعاهاى بندگان به هنگام طلب حاجت از خداوند.
ب- خواستن چيزى در عمل و تلاش براى رسيدن به آن. «١»