تعاليم قرآن (ج1)

تعاليم قرآن (ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٥

درس سوم‌ توجه به نعمتهاى الهى‌ وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَحيمٌ وَاللَّهُ يَعْلَمُ ما تُسِرُّونَ وَ ما تُعْلِنُونَ‌ (نحل، ١٩- ١٨)
و اگر نعمتهاى خدا را بشماريد همه را نمى‌توانيد به شمارش آوريد، خداوند غفور و رحيم است و خداوند آنچه را پنهان مى‌داريد و آنچه را آشكار مى‌سازيد مى‌داند.
بشر هرگز قادر به شمارش كامل نعمتهاى خداوند نيست؛ زيرا اين نعمتها بسيار گسترده و بيكران‌اند. بعلاوه انسان از وجود همه نعمتها آگاهى ندارد و هر قدر، علم و دانش بشرى گسترده‌تر شود افقهاى تازه‌اى از اين نعمتها بر روى او گشوده خواهد شد. «١» نگاهى به گستره نعمتها بررسى آيات سوره نحل، نشان مى‌دهد كه حدود چهل نعمت از نعمتهاى بزرگ و كوچك، مادى و معنوى، در اين سوره بيان شده است كه مى‌توان آنها را در چند محور، تقسيم‌بندى كرد:
الف- آفرينش چهارپايان: چهارپايان براى انسان، بهره‌ها و منافع فراوانى دارند كه برخى از اين منافع در همه جا و همه زمانها عموميت دارند، مانند تهيه فرآوردهاى غذايى از گوشت و شير و تهيه پوشاك از پشم و پوست آنها. و نيز بهره‌گيرى از جمال و زيبايى‌