تعاليم قرآن (ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤١
نمى آورند، بر ايشان عذابى دردناك مهيا كردهايم.
پا برجاترين مكتب انسان در مسير تكامل خويش، نيازمند مكتبى است كه در چارچوب آن، عقايد و افكار خويش را جهت داده، برنامه و هدف زندگى خود را مشخص كند و بر اساس قوانين و مقررات آن، رفتار فردى و اجتماعى خويش را تنظيم نمايد. در دنيا اديان و مكتبهاى بسيارى هستند كه داعيه هدايت بشر را دارند و هر يك جهان بينى، احكام و قوانين خاص خود را دارند، ليكن مطالعه آنها، انسان را به اين حقيقت رهنمون مىسازد كه مكتبهاى ساخته دست بشر، همانگونه كه تا كنون نشان داده اند، چون متكى به وحى نيستند و با اطلاعات محدود و اندك بشرى تنظيم شدهاند، داراى نواقص و اشكالات بسيارى هستند.
به جز اسلام، اديان الهى ديگر، هم از جهت تحريفات بسيارى كه در آنها واقع شده و هم از آن جهت كه متناسب با زمان و هماهنگ با تكامل انسان و پيشرفتهاى اعجاب انگيز وى نيستند، قادر به هدايت انسان نمىباشند.
مكتبى كه قرآن كريم، انسانها را به آن دعوت مىكند و در آيه مزبور به عنوان استوارترين آيينها، معرفى گرديده است- اسلام- از ويژگيهايى برخوردار است كه آن را به عنوان يك مكتب جاويد و پابرجاتر از تمام مكتبهاى الهى و غير الهى متمايز كرده است. قسمتى از آن ويژگيها عبارتند از: هماهنگى با نياز درونى بشر، مطابقت عقايد و احكام آن با علم و منطق، خالى بودن از هرگونه ابهام و خرافات، دارا بودن دستورات لازم براى زندگى انسان در همه زمينههاى اجتماعى، سياسى و اقتصادى، جاودانگى قوانين و احكام آن، جلوتر بودن از افكار بشرى، تعديل كننده غرايز و تمايلات انسان و هدايت آن در مسير تكامل وى، عمومى بودن خطابهاى آن به همه انسانها، وادار كننده انسان به تلاش و كوشش و تأمين كننده سعادت دنيا و آخرت انسان. مجموع اين خصوصيات باعث گشته تا اسلام به عنوان كاملترين و پابرجاترين دين الهى به بشر معرفى گردد. «١»