تعاليم قرآن (ج1)

تعاليم قرآن (ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٠

درس يازدهم‌ زيانكارانى كه خود را نيكوكار مى‌پندارند قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْاخْسَرينَ اعْمالًا الَّذينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِى الْحَيوةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ انَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً (كهف، آيات ١٠٣- ١٠٤)
بگو آيا به شما خبر دهيم كه زيانكارترين (مردم) كيانند، آنان كه تلاشهايشان در زندگى دنيا گم و (نابود) شده با اين حال گمان مى‌كنند، كار نيك انجام مى‌دهند! زيانكارترين مردم‌ به‌طور معمول، زيان در كارهايى صورت مى‌گيرد كه به منظور استفاده و سود انجام مى‌شود و وقتى خسران تحقق مى‌يابد كه كاسب از سعى و كوشش خود به غرضى كه داشته نرسد بلكه نتيجه عملش سبب شود كه بطور مثال چيزى از سرمايه از بين برود. «١» گاهى خسران و زيان به علت بى‌تجربگى و نداشتن مهارت كافى و يا حوادث غير منتظره حاصل مى‌شود كه بطور معمول اين نوع خسران و زيان با اندوختن تجارب و تلاش بيشتر قابل جبران است، ولى گاهى انسان سرمايه خود را در راهى به كار مى‌گيرد كه در واقع غير زيان حاصلى ندارد و فرد گمان مى‌كند كه سود كرده است و اين نوع خسارت و زيان نه تنها قابل جبران نيست بلكه هر روز دامنه آن زيادتر هم مى‌شود، از اين رو، خداوند متعال افرادى را كه در مسير باطل گام بر مى‌دارند و گمان مى‌كنند كه در مسير حق هستند