درس دوازدهم‌ ورود همه به جهنم و نجات متَّقيان‌ وَ انْ مِنْكُمْ الَّا وارِدُها كانَ عَلى‌ رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيّاً ثُمَّ نُنَجِّى الَّذينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمينَ فيها جِثِيّاً (مريم، آيات ٧١- ٧٢)
هيچ كس از شما نيست مگر اينكه وارد جهنم مى‌شود، اين حكمى حتمى از جانب پروردگار توست. آن‌گاه تقوا پيشگان را نجات مى‌دهيم و ستمگران را در حالى‌كه به زانو در آمده‌اند در آن وا مى‌گذاريم.
منظور از ورود به جهنم چيست؟
مفسران در اين باره اختلاف دارند. گروهى از ايشان آن را به معنى داخل شدن در جهنم گرفته‌اند و گروه دوّم آن را به معنى مشرف و نزديك شدن به آن دانسته‌اند و هر كدام دلايلى ذكر كرده‌اند.
معناى اوّل با ظاهر آيه بخصوص با آيه بعدى سازگارتر است، چون در آيه بعد مى‌فرمايد بعد از ورود همه به جهنم، كسانى را كه تقوا پيشه كرده و مرزهاى بندگى را رعايت كرده‌اند، نجات مى‌دهيم و ديگران را در حاليكه در آن به زانو درآمده‌اند، وامى‌گذاريم. معلوم است كه واگذاردن كفار در جهنم، بعد از داخل شدن در آن است، يعنى وقتى كافران و مؤمنان، در جهنم وارد شدند، مؤمنان را از آن نجات مى‌دهيم و كفّار را به حال خود رها مى‌كنيم تا همچنان در آن باقى بمانند.