تعاليم قرآن (ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٩
در امانت و كسانى كه براى فساد در زمين مىكوشند «١»، ودليل فساد آنان نيز روشن است، زيرا آنان معتقد به برترى مطلق نژاد خويش بر ساير نژادها هستند و بزرگوارى را خاص بنىاسرائيل دانسته، براى ديگر نژادها حقوقى را كه رعايت آن لازم و واجب باشد، نمىشناسند و همين امر باعث فساد آنان در روى زمين مىشود. «٢» مقصود از دوبار فساد در زمين كه در آيات مطرح گرديده، فساد به معناى عام نيست، چرا كه اين، شيوه هميشگى آنان در هر زمانى است، بلكه مقصود، فساد خاص است كه آنان به هنگام داشتن دولت و حكومت، به آن مبادرت مىورزند و در واقع، حكومت را وسيله فساد در زمين قرار مىدهند. «٣» از اين رو، راه مبارزه با فساد بنى اسرائيل، مبارزه دائم با نفوذ و سيطره آنان و جلوگيرى از قدرت يافتنشان و تلاش در جهت فروپاشى دولت و قدرت آنهاست كه در عصر حاضر در قالب دولت غاصب «اسرائيل» در فلسطين اشغالى، ظاهر گشته است.
دو فساد بزرگ در مورد اين دو فساد و زمان و مكان وقوع آن، بين مفسران اختلاف است. بعضى معتقدند كه آن دو فساد بزرگ در گذشته تحقق يافته و انتقام الهى نيز شامل حالشان گشته است «٤» برخى ديگر، آن دو فساد بزرگ و يا يكى از آنها را مربوط به عصر پس از نزول قرآن مىدانند و معتقدند كه بر اساس اين آيات، قدرت و نفوذ آنان درهم پيچيده خواهد شد و بار ديگر بيتالمقدس از چنگ آنان آزاد خواهد گرديد.
به هر حال، صرف نظر از اقوال مفسران، ظاهر آيات دلالت دارد كه يك بار در پى آن فساد بزرگ، وعده الهى توسط بندگان پرقدرت و رزمندگان سلحشور تحقق مىيابد و آنان قتل عام مىشوند؛ بار ديگر قدرت به بنى اسرائيل برگشته (و اين امر ظاهراً زمانى است