تعاليم قرآن (ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٣

معراج‌ سُبْحانَ الَّذى‌ اسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ الَى الْمَسْجِدِ الْاقْصَى الَّذى‌ بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ اياتِنا إِنَّهُ هُوَ السَّميعُ الْبَصيرُ (اسراء، ١)
پاك و منزه است خدايى كه بنده‌اش را در يك شب از مسجد الحرام به مسجد اقصا كه گرداگردش را پر بركت ساختيم برد، تا آيات خود را به او نشان دهيم، او شنوا و بيناست. «١» هنگامى كه پيامبر اكرم (ص) در مكه بود، در يك شب به قدرت پروردگار از مسجد الحرام به مسجد الاقصى برده شد و از آنجا به آسمان صعود كرد و آثار عظمت خدا را در پهنه آسمانها مشاهده نمود و همان شب به مكه بازگشت. «٢» در روايتى، امام صادق (ع) از پيامبر (ص) نقل فرمود:
جبرئيل (ع) مرا بر مركبى به نام «بُراق» سوار كرد و در مسير مسجد الحرام به مسجد الاقصى دو بار فرود آمديم. يك بار در طور سينا (محلى كه موسى (ع) با خدا سخن گفت) و يك بار نيز در بيت اللحم (محل تولد حضرت عيسى عليه السلام). هر بار، جبرئيل (ع) به من گفت اى محمد (ص) نماز بخوان؛ من در هر دو مكان نماز خواندم؛ آن‌گاه سوار شدم و به راه افتاديم تا به بيت المقدس رسيديم؛ در آنجا ابراهيم خليل، موسى و عيسى در ميان عده‌اى از انبيا (ع)- كه خدا مى‌داند تعدادشان چقدر بود- به خاطر من اجتماع كرده، مهياى نماز بودند. جبرئيل (ع) بازوى مرا گرفت و جلو برد و نماز را به امامت من برگزار نمودند و از آنجا به آسمانها صعود كرديم.
سپس حضرت به طور مفصل به بيان آيات عظمت خدا كه ديده مى‌پردازد. «٣»