تعاليم قرآن (ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٦
حيوانات و ساير منفعتهايى كه در محدوده زمانى و جغرافيايى خاصى، عايد مردم مىشود.
مانند استفاده از پوست آنها به عنوان كاغذ يا فرش يا خيمه و از استخوان آنها در صابونسازى يا از توان جسمى آنها در شخم، حمل و نقل و ب- باران: نزول باران، موجب فراهم آمدن آب آشاميدنى مناسب و پرورش چراگاهها، جنگلها، باغها و مزارع است. بدين وسيله خوراك حيوانات و انسانها از حبوبات و ميوهها و غيره به دست مىآيد. باران زمينهاى مرده را زنده مىكند و هوا را پاك و معتدل مىسازد.
ج- كرات آسمانى: خورشيد و ماه، نور و گرماى روز و روشنى ملايم شب را فراهم مىكنند. گردش قانونمند زمين و ماه، شب و روز و ماه و سال را به وجود مىآورد. ستارگان، راهنماى راهپيمايان در شب و زينت آسمانند.
د- آبها و درياها: آبها، هم راههاى ارتباطى را تأمين مىكنند و موجب حركت كشتيها و رونق بازرگانى مىشوند و هم منبعى براى تهيه گوشت ماهى و انواع جواهرات هستند.
ه- خشكيها: خشكى موقعيتهاى مناسبى براى ايجاد راه، مسكن و ساختن علامات جهت شناختن طرق و نواحى جغرافيايى پديد مىآورد. كوهها نيز آرام بخش تكانهاى پوسته زمين و نيز داراى پناهگاههاى مطمئنى براى جانداران هستند. همچنين در كوهها و خشكيها انواع معادن مفيد و ارزنده از جمله آهن كه وسيله مهم ساختن اسلحه و ايجاد صنايع مختلف است وجود دارد.
نعمتهاى خداوندى هرگز قابل شمارش نيستند. گوش، چشم، عقل، همسران و فرزندان و نعمتهاى بسيار ديگر تنها گوشهاى از نعمتهاى خداوند است.
هدف از شمارش اين نعمتها، نخست تعليم درس توحيد و بيان عظمت آفريدگار و سپس تقويت عشق و علاقه انسانها به آفريننده اين نعمتها و تحريك حسّ شكرگزارى ايشان مىباشد. «١» يكى از راههاى توجه دادن انسان به خدا، گوشزد كردن نعمتهايى است كه خداوند در اختيارش قرار داده است. از آنجا كه توجه به نعمتها به صورت كلى خيلى مفيد و مؤثر