درس شانزدهم‌ موازين قسط در قيامت‌ وَ نَضَعُ الْمَوازينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقيمَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً وَ انْ كانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ اتَيْنا بِها وَ كَفى‌ بِنا حاسِبينَ (انبياء، ٤٧)
و ترازوهاى قسط را براى روز قيامت قرار مى‌دهيم پس به هيچ كس ستمى نخواهد شد و اگر به مقدار سنگينى دانه خردلى باشد، آن را مى‌آوريم و همين بس كه ما حسابگر باشيم.
حقيقت ميزان‌ براى اندازه‌گيرى، شمارش و سنجش هر چيزى در اين عالم، ملاك و معيارى خاص وجود دارد. براى مثال درجه براى اندازه‌گيرى حرارت، كيلو براى وزن، منطق براى فكر و به منظور اندازه‌گيرى اعمال انسان نيز ميزان در نظر گرفته شده است «١» كه اعمال انسان را براساس ايمان و نيّت خالص مى‌سنجد. اگر در روايات مى‌خوانيم كه پيشوايان معصوم، ميزان اعمال هستند به اين خاطر است كه اعمال آنان با خلوص، علم و ايمان كامل بوده است.
بنابراين اعمال آنان، مقياس سنجش اعمال ديگران قرار مى‌گيرد. در زيارت امير مؤمنان على عليه‌السلام مى‌خوانيم: «السَّلامُ عَلى‌ ميزانِ الْاعْمالِ». «٢»