- همسويى مواضع اعضا در قبال مسائل عمومى، اعم از منطقه‌اى و بين المللى. «١» علت شكل گيرى شوراى همكارى در گزارش كميته روابط خارجى سناى آمريكا درباره خليج فارس و جنگ عراق عليه ايران، اين گونه بيان شده است:
«شش كشور عرب در غرب خليج فارس در سال ١٩٨١، با انگيزه ناشى از ترس عمومى، احساس آسيب پذيرى، تمايل فزاينده به محافظت از خود در مقابل گسترش احتمالى جنگ خليج فارس، شوراى همكارى خليج (فارس) را تشكيل دادند. خطرى كه انقلاب ايران در بر داشت، انگيزه اصلى در تصميم كشورهاى حوزه خليج فارس در سال ١٩٨١ جهت ايجاد شوراى همكارى بود.» «٢» تشكيلات شوراى همكارى‌ اين شورا از سه نهاد سياسى تشكيل مى‌شود:
١- شوراى عالى كه در بردارنده هيأت حل اختلاف نيز مى‌باشد.
٢- شوراى وزيران.
٣- دبيرخانه.
شوراى عالى: شامل رؤساى كشورهاى عضو مى‌باشد. رياست شورا، بطور متناوب و به ترتيب حروف الفباى رؤساى كشورها انجام مى‌گيرد. شورا دو نوبت در سال تشكيل جلسه مى‌دهد و جلسه فوق العاده نيز مى‌تواند داشته باشد.
شوراى عالى، سياستها و خطوط اساسى كار شوراى همكارى خليج فارس را ترسيم مى‌كند؛ توصيه‌ها، قوانين و لايحه‌هايى را توسط شوراى وزيران و دبيرخانه ارائه مى‌شود، مورد مطالعه قرار داده و آنها را پايه و اساس براى حل اختلافها و عملكرد شورا قرار مى‌دهد.
وظيفه هيأت حل اختلاف كه تابع شوراى عالى مى‌باشد، ايجاد راه حلهاى عملى براى منازعه‌هاى موجود يا منازعه‌هايى كه ميان اعضا صورت خواهد گرفت، مى‌باشد.