دوبارتشكيل مى‌شود، وظيفه دارد كه زمينه‌ها و برنامه‌هاى اجراى تصميمهاى كنفرانس رؤسا و نخست وزيران را تهيه كرده، مقدمات اجلاس سران را فراهم كند. تصميمهاى اين شورا با اكثريت آراء معتبر است.
دبيرخانه كه مقر آن در «آديس آبابا» است توسط يك دبيركل ادارى و سه معاون و در حدود پنجاه عضو اداره مى‌شود. دبير كل و معاونان از طرف كنفرانس رؤساى د ولتها و نخست وزيران انتخاب مى‌شوند.
وظيفه كميسيون وساطت، سازش و داورى كه ٢١ عضو دارد، حل اختلاف دولتهاى آفريقايى است.
كميته ويژه «آزادى بخش آفريقا» و كميسيونهاى تخصصى مانند كميسيون اقتصادى و اجتماعى، آموزش و پرورش، دفاع، علمى و فنى و تحقيقى از ساير تشكيلات سازمان وحدت آفريقا مى‌باشند.
عملكرد سازمان وحدت آفريقا حدود سى سال از عمر سازمان وحدت آفريقا مى‌گذرد (١٩٦٣- ١٩٩٢). سازمان مزبور طى اين سه دهه، با ناكاميها و موفّقيتهايى رو به رو بوده كه امكان ارزيابى عملكرد آن را به ما مى‌دهد.
اين سازمان در سطح منطقه‌اى، توانست برخى از اختلافها و مناقشه‌ها را حل كند.
دخالت سازمان در اختلافات مرزى بين كشورهاى مغرب و الجزاير كه در سال ١٩٦٣ به برخورد نظامى منجر شد، تأثيرى مثبت داشت و در زمينه حل اختلافهايى از همين نوع بين سومالى و اتيوپى و كنيا، توانست از برخورد نظامى جلوگيرى كند، اقدامات سازمان در مورد اختلافات تانزانيا و اوگاندا، گينه و ساحل عاج، گينه و سنگال، مالى و ولتاى عليا نيز مؤثر بود؛ گر چه در زمينه حل اختلاف بين سومالى و اتيوپى بر سر «اوگادن» و ليبى و فرانسه در مورد چاد ناموفق بوده است. جنگ داخلى نيجريه نيز تجربه ناموفقى از دخالت سازمان براى حل مسائل داخلى قاره آفريقا محسوب مى‌شود. اين اواخر، جنگ داخلى سومالى نيز چهره قاره‌