آفريقا را به صورت قاره جنگ زده و ناآرام جلوه داده است.
سازمان وحدت آفريقا در مورد استعمار زدايى بسيار موفق بوده است. دو راه حل «كمك به مبارزه مسلحانه از طريق كميته آزادى بخش آفريقا» و «مذاكره و مصالحه» هر يك در جاى خود مؤثر واقع شد، بويژه زمانى كه با كودتاى ٢٥ آوريل ١٩٧٤ پرتغال، امكان الغاى پنج قرن حكومت استعمارى پرتغال بر سرزمينهاى گينه بيسائو، موزامبيك، آنگولا و ...
فراهم شد. سازمان وحدت آفريقا از طريق مذاكره و حمايت از جنبشهاى آزادى بخش كمك شايانى به آنها كرد.
سازمان در سطح خارج از قاره آفريقا با مسائلى چون ارتباط با بازار مشترك اروپا، مشاركت در جنبش عدم تعهد، موضعگيرى در سازمان ملل متحد و ارگانهاى تخصصى بويژه توسعه و پيشرفت اقتصادى به ميزانى قابل توجه موفق بوده است. سازمان مزبور در نقش سازنده خود در مذاكرات آفريقا با بازار مشترك اروپا در چارچوب پروتكل ٢٢ پيمان وابستگى ١٩٧٢ و كنفرانس «ابيجان» سال ١٩٧٣ و سرانجام عهدنامه «لومه» ١٩٧٥ توانست در يك «سياست خارجى آفريقايى» با دنياى خارج برخورد كند. در سازمان ملل متحد و جنبش عدم تعهد نيز هماهنگى در سطح سازمان وحدت آفريقا تا حدودى بيانگر موضع مشترك آنهاست. «١» سازمان وحدت آفريقا، سدها و موانع‌ سازمان وحدت آفريقا در قاره آفريقا با مسائل فراوانى روبه روست. مسائلى كه از يكسو به اختلافهاى داخلى قاره مربوط است و از سوى ديگر، با نظام بين المللى حاكم و نقش قدرتهاى خارجى در قاره مربوط است. مجموعه مشكلات و دشواريهاى اين قاره كه سازمان با آن روبه روست، عبارتند از:
- نژاد پرستى و آپارتايد در آفريقاى جنوبى.