مشترك، عنصر با ارزشى بود كه از متلاشى شدن آن جلوگيرى كرد.
زمينه‌هاى تأسيس سازمان وحدت آفريقا زمينه‌هاى تاريخى، سياسى و آرمانى را كه موجب تشكيل سازمان وحدت آفريقا شد مى‌توان در تحليل زير جمع بندى كرد:
الف- آرمان وحدت قاره‌اى آفريقا:
انديشه و آرمان اتحاد سياسى قاره آفريقا، ريشه در مبارزات آزادى خواهان و روشنفكران اين سامان دارد. افرادى مانند «ماركوس گاروى» و «دكتر دوبوا» از پايان قرن نوزدهم و آغاز قرن بيستم، براى رسيدن به اين هدف فعاليتها و مبارزات زيادى داشتند تشكيل پنج كنگره «وحدت آفريقا» طى سالهاى ١٩١٩- ١٩٤٥ در خارج از آفريقا، بيانگر تفكّرى است كه خواهان «آفريقاى متحد» بوده است. هدف اصلى اين كنگره‌ها آن بود كه كشورهاى آفريقايى پس از استقلال، بين خود «فدراسيونها و اتحاديه‌هاى منطقه‌اى» به وجود آورند و بتدريج «ايالات متحده آفريقا» تشكيل شود.
«قوام نكرومه» اوّلين رئيس جمهور كشور آفريقايى غنا، سياستمدارى است كه آرمان وحدت آفريقا را تحرّكى نوين بخشيد. هر چند «اتحاد سياسى» كه آرمان نكرومه بود، بدرستى در سازمان وحدت آفريقا تجلى نيافت، امّا وى سازمانى را بنيان نهاد كه مى‌تواند پايه‌اى براى وحدت آفريقا باشد. «١» ب- مبارزه با استعمار مستقيم و رهايى سرزمينهاى مستعمره:
يكى از جريانهاى بسيار نامطلوبى كه دولتهاى مستقل آفريقايى در قرن بيستم (حتّى نيمه دوّم آن) با آن برخورد داشتند، وجود استعمار مستقيم در قاره آفريقا بود. اين در حالى بود كه سرزمينهاى مستعمره در قاره‌هاى آسيا و آمريكاى لاتين به استقلال رسيده‌