ج- سازمان تربيتى، علمى و فرهنگى ملل متحد (يونسكو)
UNESCO : اين سازمان، در چهارم نوامبر سال ١٩٤٦ در پايان جنگ جهانى دوم، هنگامى كه تعداد كافى از دولتها اساسنامه آن را امضا كردند به وجود آمد. در آن زمان فقط بيست دولت عضويت آن را داشتند و امروزه ١٣٦ دولت عضو اين سازمان مى‌باشند.
هدف اين سازمان كمك به صلح و امنيت در جهان از طريق توسعه همكارى ميان ملتها از راه تعليم و تربيت، علوم و فرهنگ به منظور احترام عام براى عدالت، حكومت قانون و حقوق بشر و آزاديهاى اساسى است كه براى مردم جهان بدون تبعيض از جهت نژاد، جنس، زبان و يا مذهب به موجب منشور ملل متحد تأييد شده است.
تشكيلات اين سازمان به قرار زير است:
١- كنفرانس عمومى: كنفرانس عمومى كه مركب از نمايندگان كشورهاى عضو است، هر سال يك بار، براى تعيين خط مشى و برنامه سازمان، تشكيل جلسه مى‌دهد.
٢- هيأت اجرايى: هيأت اجرايى مركب از چهل عضو است كه آنها را كنفرانس عمومى انتخاب مى‌كند. حداقل سالى دوبار تشكيل جلسه داده و مسؤول اجراى برنامه‌هاى مصوب كنفرانس است.
٣- دبيرخانه: دبيرخانه مركب از مديركل و هيأت كارمندان بين الملل و مسؤول اجراى برنامه‌هاى يونسكو مى‌باشد.
يونسكو دو برنامه و فعاليت عمده را در سطح كشورهاى عضو عمل مى‌كند:
١- فعاليتهاى دايم كه براى كليه كشورهاى عضو قابل توجه است از قبيل: مبادله اطلاعات و مدارك، كمك به سازمانهاى غير دولتى بين المللى و تهيه ميثاقهاى بين‌المللى.
٢- حل مشكلات بخصوص كشورهاى عضو، كه در شش زمينه عمده اجرا مى‌شود:
آموزش و پرورش، علوم طبيعى، علوم اجتماعى و انسانى، فرهنگ، ارتباط جمعى و مبادلات بين المللى.
همچنين يونسكو با اعزام كارشناسان خود، اطلاعاتى در زمينه ترويج و نوسازى، تربيت دانشمندان و مهندسان، تسهيلات آموزشى در كليه سطوح، تربيت معلم، بهبود