اشغال كويت توسط عراق و جنگ نفت «١» مى‌باشد.
در ماده ٣٩ آمده است:
«شوراى امنيت وجود هرگونه تهديد عليه صلح، نقض صلح، يا عمل تجاوز را احراز و توصيه‌هايى خواهد نمود يا تصميم خواهد گرفت كه براى حفظ يا اعاده صلح و امنيت بين المللى به چه اقداماتى بر طبق مواد ٤١ و ٤٢ بايد مبادرت شود.» «٢» شوراى امنيت پس از توصيه‌هاى اوليه، نخستين اقدام بر ضد كشور متجاوز را كه شامل اقدامات اقتصادى و سياسى است به مرحله اجرا در مى‌آورد. در اين رابطه ماده ٤١ منشور، مجموعه اقدامات مزبور را چنين توضيح مى‌دهد:
«ماده ٤١- شوراى امنيت مى‌تواند تصميم بگيرد كه براى اجراى تصميمات آن شورا مبادرت به چه اقداماتى كه متضمن استعمال نيروهاى مسلح نباشد، لازم است و مى‌تواند از اعضاى ملل متحد بخواهد كه به اين اقدامات مبادرت ورزند. اين اقدامات ممكن است شامل متوقف ساختن تمام يا قسمتى از روابط اقتصادى و ارتباطات راه آهن، دريايى، هوايى، پُستى، تلگرافى، راديويى و ساير وسايل ارتباطى و قطع روابط سياسى باشد.» «٣» شوراى امنيت در صورت لزوم با به كار گيرى نيروى نظامى دست به مقابله تهاجمى با تكيه بر اصل امنيت دسته جمعى «٤» خواهد زد:
«در صورتى كه شوراى امنيت تشخيص دهد كه اقدامات پيش بينى شده در ماده ٤١ كافى نخواهد بود يا ثابت‌