«ما كاملًا بر مسؤوليت خطيرى كه بر دوش ما و كليه ملل متحد، براى به وجود آوردن صلحى كه بر حُسن نيّت توده‌هاى عظيم ملتهاى جهان استوار باشد و بدون وحشت جنگ را براى چندين نسل برطرف سازد، واقف هستيم.» «١» ه- كنفرانس دومبارتن اوكس «٢»:
گام مهم در اين رابطه در اواخر تابستان سال ١٩٤٤، در ويلايى در شهر واشينگتن به نام «دومبارتن اوكس» برداشته شد. در مرحله نخست كنفرانس، مذاكرات بين نمايندگان شوروى (سابق)، بريتانيا و آمريكا صورت گرفت. در مرحله دوّم، نمايندگان آمريكا، بريتانيا و چين با هم به گفتگو پرداختند. حاصل توافق آنان، راه حلهاى عملى تر براى مديريت دنياى پس از جنگ با عنوان سازمان بين المللى عمومى بود.
«پيشنهادهاى كنفرانس «دومبارتن اوكس» اصولًا درباره مقاصد و اصول سازمان بين المللى موردنظر، عضويت واركان اصلى آن و پيش بينى‌هاى لازم براى حفظ صلح وامنيت بين‌المللى وبراى همكارى‌اقتصادى واجتماعى بين‌المللى بود.
به موجب اين كنفرانس، ركن مهم سازمان ملل متحد كه عهده دار حفظ جهانى است، «شوراى امنيت» است كه تمامى پنج قدرت بزرگ يعنى چين، فرانسه، شوروى (سابق)، انگليس و آمريكا مى‌بايستى در آن داراى نمايندگى دائم باشند. امّا در مورد نحوه رأى گيرى در شوراى امنيت توافق حاصل نشد.» «٣» و- كنفرانس «يالتا» «٤»:
كنفرانس يالتا با شركت سران سه كشور آمريكا، شوروى (سابق) و انگليس، در يازدهم فوريه سال ١٩٤٥، جهت تصميم گيرى نهايى درباره مسائل مورد اختلاف تشكيل شد. عده‌اى از محققان اين كنفرانس را «يالتا يا تقسيم جهان» نام نهادند. «٥» در اين كنفرانس، قدرتهاى بزرگ كه پيروزى را بسيار نزديك مى‌ديدند، ضمن حل‌