درس چهارم: تأسيس سازمان ملل متحد سازمان ملل متحد، به عنوان يك سازمان بين المللى، در زمان جنگ جهانى دوّم، توسط قدرتهاى بزرگ آن روز، بنيانگذارى شد.
آمريكا، شورى (سابق) و انگليس كه به عنوان دولتهاى متحد، در مقابل دولتهاى محور (آلمان، ايتاليا و ژاپن) مى‌جنگيدند، به همكارى و هماهنگى در سطح بالايى نياز داشتند. براى اين منظور، از سال ١٩٤١ تا ١٩٤٥ كنفرانسهايى برگزار كردند.
موضوع بحث اين كنفرانسها دو مطلب عمده زير بود:
١- چگونگى مقابله با دولتهاى محور.
٢- تصميم گيرى در مورد اداره آينده جهان پس از پيروزى در جنگ.
هدف آنان از طرح موضوع دوّم اين بود كه پس از پيروزى بر دولتهاى محور بتوانند سلطه خود را نسبت به تمامى كشورها گسترش دهند و بر سرنوشت ملتها حاكم شوند.
براى دستيابى به اين منظور، بر سر تأسيس يك سازمان بين المللى با بافت و ويژگى خاصى توافق كردند.