ب- انحلال پيمان:
دولت پاكستان در پنجم ژوئيه ١٩٧٢ از پيمان سيتو خارج شد. دولتهاى ويتنام، لائوس و كامبوج بر اثر روى كار آمدن حكومتهاى كمونيستى از تداوم عضويت در سازمان سرباز زدند. از آنجا كه پايان جنگ سرد و شروع دوره تنش زدايى، ضرورت وجود اين نوع سازمانها و پيمانها را كاهش داد، اين پيمان در سال ١٩٧٦ بطور رسمى منحل شد. «١» پيمان سنتو «٢» پيمان سنتو، حلقه محاصره شوروى از جانب بلوك غرب در خاورميانه است. اين پيمان ابتدا «پيمان بغداد» «٣» نام داشت و سپس به «سازمان پيمان مركزى» (سنتو) تغيير نام يافت.
دو كشور تركيه و عراق در ٢٤ فوريه ١٩٥٥ در بغداد پيمان نظامى دوجانبه‌اى را امضا كردند كه آنها را در دفاع از يكديگر در مقابل تهاجم كشور سوّم، متعهد مى‌ساخت. دولت انگلستان در چهارم آوريل ١٩٥٥، پاكستان در ٢٣ سپتامبر همان سال و ايران نيز در تاريخ يازده اكتبر ١٩٥٥ به پيمان بغداد ملحق شدند. ايالات متحده آمريكا به عنوان ناظر در اين پيمان حضور داشت.
رژيم سلطنتى عراق در سال ١٩٥٨ توسط يك كودتاى انقلابى سرنگون شد و عراق خروج خود را از پيمان اعلام كرد. در نوزده اوت ١٩٥٩ ساير اعضاى پيمان بغداد، نام آن را به سازمان پيمان مركزى (سنتو) تغيير داده، مركز آن را به آنكارا، پايتخت تركيه، انتقال دادند. «٤» الف- اهداف و مقاصد: