صورت مقاومت آنان با ايشان وارد جنگ شود. زياد باآنها درگير شد، وخرّيت ويارانش به طرف اهواز فرار كردند.
زياد طىّ نامه‌اى به على عليه السلام، او را از حوادث، مطلع و از حضرت كسب تكليف كرد. آن حضرت معقل بن قيس را مأمور كرد، كه در رأس دو هزار رزمنده به جنگ دشمن برود. نامه‌اى نيزبه ابن عباس نوشت، كه درآن ارسال نيروى كمكى از وى براى معقل درخواست شده بود، متن نامه اينست:
«مردى توانا ودلير و معروف به نيكى را از جانب خود به فرماندهى دو هزار جنگجو گسيل دار تا به دنبال معقل حركت كند. او درقلمرو بصره فرمانده نيروهاى خود خواهد بود تا به معقل ملحق شود، آنگاه معقل فرمانده هردو گروه خواهد بود. به او توصيه كن كه گوش به فرمان معقل داشته باشد و از او اطاعت كند، و با وى مخالفت نورزد » «١» بسيج مجدّد پس از جريان حكمين چون ابوموسى وعمروعاص بر طبق قرآن و سنت پيامبر حكم نكردند واز راه صحيح منحرف شدند، ودر ضمن معاويه شرارت آغاز كرده وبه قلمرو حكومت اميرالمؤمنين (ع) دست اندازى مى‌نمود آن حضرت تصميم به جنگ با معاويه گرفت تا فتنه راريشه كن كند. بدين جهت نامه‌اى به ابن عباس فرمانده بصره نوشت، ودرآن نامه از وى خواست كه نيروهاى رزمنده را بسيج نمايد وآنان را به سوى آن حضرت در كوفه روانه كند، وخود تا دريافت دستور بعدى از آن حضرت در بصره بماند.
ابن عباس نامه على عليه السلام رابراى مردم خواند، وآنها رابه فرماندهى احنف بن قيس براى شركت درجنگ فرا خواند. درآن ميان تنها هزار وپانصد تن‌