آخرت خود را تباه ساخته‌ام اگر آنچه را اصلاح كرده‌ام تباه كرده‌ام ساخته بودم، وآنچه را كه تباهش نموده‌ام اصلاح كرده بودم، هرآينه رستگار بودم.
اكنون اگر مى‌توانستم گذشته را جبران كنم، اين كار را مى‌كردم، واگر مى‌توانستم از اين مهلكه‌ها بگريزم هرآينه مى‌گريختم. اكنون خود را ميان زمين وآسمان آويزان مى‌بينم، نه بانيروى دستانم مى‌توانم بالا روم، ونه توانايى آن رادارم كه به زمين فرود آيم. اكنون اى برادرزاده! مرا پندى ده تا از آن بهره گيرم.
ابن عباس گفت:
هيهات چقدر دوراست كه به مقصد برسى! اينك، برادرزاده تو نيز برادر و همانند توست تو گريه نخواهى كرد مگر آنكه من نيز خواهم گريست. «١»