سرداران صدر اسلام(ج5)
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
سرداران صدر اسلام(ج5) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٩
فصل پنجم: رويارويى با خوارج فتنه خوارج يكى از پيامدهاى «حكميّت» در پايان جنگ صفين جداشدن بخشى از نيروهاى سپاه على عليه السلام از آن حضرت، وقيام مسلّحانه آنها عليه آن بزرگواراست.
اين عدّه كه خوارج ناميده مىشوند خود در ابتداء، اميرالمؤمنين عليه السلام را مجبور به متاركه جنگ وقبول حكميت نمودند سپس، پذيرش حكميّت از جانب على عليه السلام را مردود شمرده وبه آن حضرت نسبت كفر و سرپيچى از دين دادند.
وقتى على عليه السلام از صفين بازگشت، گروه خوارج جدا از آن حضرت برگشتند و چون به نهروان رسيدند همان جا توقف كردند. على عليه السلام درميان مردم وارد كوفه شد، ولى آنها درحروراء «١» فرودآمدند. «٢»