فصل دوّم: در دوران خلفا دفاع از حق على (ع)
عبدالله بن عباس در هرفرصت مناسب، از حق على (ع) درخلافت دفاع مى‌كرد.
اشغال كنندگان اين منصب راتخطئه مى‌نمود. او دربحثها و استدلالهايش بيشتر به آيات قرآن استشهاد وحريف خود را در مانده و محكوم مى‌كرد.
روزى نزد عمر، سخن از شعربه ميان آمد. پرسيد: شاعرترين عرب كيست؟
گفتند: فلان وفلان: درآن حال عبدالله بن عباس آمد، سلام كرد و نشست عمر گفت:
مرد آگاه و دانا نزد شما آمد؛ عبداللّه! شاعرترين مردم كيست؟
گفت: زهير بن ابى سلمى‌ عمر گفت: از سروده‌هاى خوب او چيزى برايم بخوان‌ ابن عباس چند بيتى كه زهير در مدح تيره‌اى از قبيله غطفان‌بنام بنى سنان سروده بود، خواند. عمر گفت: