پس از به شهادت رسيدن على عليه السلام، غسل آن حضرت را فرزندش امام حسن عليه السلام وعبدالله بن عباس به عهده گرفتند. «١» ابن عباس در سوگ على عليه السلام اين اشعار را سروده است:
على عليه السلام در عراق محاسنى راتكان داد، كه مصيبت آن همه مسلمانان رافراگرفت، فرمود: بزودى از سوى خداوند بلايى به آن مى رسد، و تيره بخت ترين مردم آن را باخون رنگين مى‌كند، از شومى قطام، ابن ملجم كه دستش بريده باد، على عليه السلام راباشمشير از پا درآورد.
آه از ضربت دست زيان كرده‌اى كه عملش تباه شد، وجايگاه خود رادر دوزخ آماده كرد.
اميرمؤمنان عليه السلام به رستگارى رسيد، هرچند كه شبى از شبها حادثه جانگدازى به بار آورد، به تحقيق كه دنيا چيزى جزبلا وفتنه نيست.
شيرينى آن باشيره درخت تلخ آميخته شده است. «٢» دفاع ابن عباس از على (ع)
ابن عباس در سراسر زندگى خود، پيوسته از اميرمؤمنان على عليه السلام دفاع مى‌كرد، وفضايل ومناقب آن حضرت رابيان مى داشت.
دراينجا به نمونه‌اى از دفاعيات ابن عباس از على عليه‌السّلام در برابر مخالفين اشاره مى‌كنيم. سعيد بن جبير گويد: