دمياط را در سال ١٢١٨ ميلادى (٦١٥ ه) به مرحله اجرا در آوردند، اين حمله- كه در كتابهاى تاريخى به حمله پنجم صليبى‌هامعروف است- نخست در عكا گرد هم آمده و سپس به وسيله ناوگانى غول پيكر و به فرماندهى جان دى بريين، حاكم بيت المقدّس كه جز آبراه عكّا را در دست نداشت، در دريا به حركت درآمد و كار دينال بلاگيوس به نمايندگى از پاپ، در امر فرماندهى، با وى شركت داشت.
در اين زمان ملك كامل محمّدايّوبى، به نمايندگى از پدرش، سلطان عادل كه در شام با صليبى‌ها جنگيده بود، بر مصر فرمانروايى مى‌كرد. پس از آن صليبى‌ها در خشكى ناحيه غرب شهر دمياط (جيزه دمياط) «١» فرود آمده و حملات خود را به برج دمياط و قطع زنجيرهاى آن آغاز كردند تا كشتيهاى‌شان در درياى نيل به حركت درآيند.
بدين ترتيب ملك كامل به پا خاست و به اعزام ناوگانها به دمياط پرداخت، وى براى اداره و هدايت عمليّات و خنثى كردن نيرنگ فرنگيان، روزى چند بار از عادليه به دمياط مى‌رفت.
به هرحال برج سلسله، مدت چهارماه در برابر حملات صليبى‌ها مقاومت كرد ولى پس از آنكه فرنگيان در مقابل آن برج روى كشتى پهن و بزرگى، برجى بزرگ ساختند، توانستند برآن برج مسلّط شوند و به آسانى مقاومت مصريان را درهم بشكنند.
اين حادثه، صحنه دردناكى براى مسلمانها بود، تا جايى كه وقتى خبر اين رويداد به عادل كه در برج صفر، نزديكى دمشق به سر مى‌برد، رسيد آه دردناكى كشيد و از شدّت ناراحتى و اندوه با دستش بر سينه خود كوبيد و از آنان زمان به بيمارى مبتلا شد و پس از چند روز در گذشت. «٢» ملك كامل پس از مرگ پدرش، در سرزمين مصر اعلام استقلال كرد وى پس از قطع شدن زنجير برج، به ايجاد موانع جهت جلوگيرى از پيشروى ناوگان صليبى‌ها در نيل پرداخت، و به جاى آن زنجيرها، پلى از كشتيها در عرض رود نيل به وجود آورد، امّا فرنگيان حملات كوبنده خود را متوجّه آن پل نمودند تا آنكه توانستند با قطع كردن آن بدان نفوذ نمايند. در اين‌