فراوانى كه در اين دريا وجود دارد، منسوب است.
مصريان قديم، نام «الاخضر العظيم» را بر آن اطلاق مى‌كردند، «١» اما اعراب، نامهاى متعددى را برآن استعمال مى‌كردند، كه نام همان شهرهايى بود كه بر آن اشراف داشت مانند:
درياى قلزم، درياى جده، «٢» درياى عيذاب، «٣» درياى يمن، «٤» درياى حجاز، «٥» و درياى فرعون «٦» و شايد نام اخير، حاكى از سرگذشت غرق شدن فرعون مصر به هنگام تعقيب حضرت موسى (ع)، در اين دريا باشد.
نوشتارهاى مورّخان و جغرافى دانان عرب، همه اتفاق دارند كه درياى سرخ، در طبيعتش، كشتيها بادها و طوفانهايش و همچنين راههاى كشتيرانى موجود درآن با درياى مديترانه، تفاوت دارد.
ابن‌جبير (١٢١٧ م)، جهانگرد اندلسى بلنسى مشكلاتى راكه هنگام عبورش ازاين دريااز عيذاب به سوى جدّه با آن روبرو بوده است چنين بيان مى‌كند:
«فرود آمدن ما درجده با شكر گزارى خداى- عزّ و جلّ- صورت گرفت و هم او را سپاسگزارى كرديم كه از ترس و وحشتى كه در مدت آن هشت روز درنگ ما در دريا، گريبانگير آن بوديم به سلامت نجات يافتيم، صحنه‌اى و حشتزا بود كه خداوند به لطف و كرم خود ما را از آن مصؤن نگه داشت از جمله صحنه‌هايى كه در دريا پيش مى‌آمد، وزيدن بادهاى مختلف و صخره‌هاى فراوان بود.
مشكل ديگر، كمبود شناور و ناهماهنگى و شكستن پى در پى آنها هنگام بر افراشتن بادبان و فرود آوردن آن و يا كشيدن لنگرى از لنگرهايش بود و چه بسا گاهى قسمت تحتانى جلبه «٧» هنگام حركت بر صخره‌اى از آن صخره‌هاى سخت‌