شرط آنكه نصف آن مبلغ را پيش از رفتن، بپردازد و نصف ديگر را پس از رسيدن به جزيره بدهد. سپس سلطان پيش از رفتن، يك پارچه نگارين با يك پوستين خز به او هديه داد واو را بر يك اسب با زين زرين نشانيد و به او فرمان داد كه از فرماندهان ارتش سان ببيند و به آنان سلام دهد. سپس پادشاه به اسكندريه رفت، در آنجا دو غراب قبرس آمده بودند تا او را تحويل بگيرند. او به محض رسيده به دريا رفت و سوار كشتى شد و لحظه اى هم درنگ نكرد، سفير از جانب سلطان با او رفت تا بقيه پول رااز او بگيرد. «١» از آن به بعد، قبرس هميشه تابع قاهره بود و سالانه جزيه مى پرداخت تا اينكه حكومت مملوكيان در سال ١٥١٧ ميلادى به دست عثمانيان سرنگون شد. از اين تاريخ به بعد آنها جزيه را براى سلطان عثمانى مى فرستادند، تا سال ١٥٧٧ كه تركها جزيره را اشغال كردند و به طور مستقيم فرمانروايان ترك بر آن حكومت مى كردند.
٦- حملات مماليك بر جزيره رودس‌ (٨٤٣- ٨٤٧ ه: ١٤٤٠- ١٤٤٤ م)
تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام(ج‌٢) ١٤٨ - منابع و مآخذ ص : ١٤٤ پس از آزادى شام از دست صليبيها و گوشمال خاندان لوزنيان در قبرس، مشكل ديگر جز دولت شواليه هاى استبارى در جزيره رودس باقى نمانده بود. اين دولت پس از سقوط عكا و با كمك خاندان لوزنيان يعنى شاهان قبرس، پديد آمده بود و اهداف صليبى آنان درست مانند شاهان قبرس بود، در نتيجه اين تشابه، دو جزيره، همكارى سياسى و همبستگى نظامى ويژه اى داشتند و هر دو بر ضدّ مسلمانان در مصرو شام و آسياى صغير مى جنگيدند و تاريخ آنها در زمينه سياست خارجى، درست مانند يكديگر است، به عنوان مثال، ناوگان قبرس كه درسال ١٣٦٥ ميلادى به اسكندريه يورش برد، تعداد بسيارى از شواليه هاى رودس را با خود برده بود، و همچنين رودسيها به هنگام حمله مملوكيان در دفاع از جزيره قبرس با اهالى آن همكارى مى كردند، آنان همچنين به هنگام اسارت جانوس، شاه قبرس در دست مملوكيان خدمات شايانى به وى نمودند. به همين دليل شواليه هاى رودس دانستند كه پيروزى مسلمانان در قبرس هشدار مى دهد كه به زودى نوبت حمله به رودس نيز فرا مى رسد، آنان در