كمكى به پرتغاليها در سال بعد، آنها توانستند براى حمله به ناوگان مصر در خليج ديو Div در ساحل ملبار، پيشروى كنند و در سوّم فوريه سال ١٥٠٩ ميلادى (٥١٩ هجرى) شكست فاحشى را نصيب آن نمايند. «١» پرتغاليها از اين پيروزى در زمينه ادامه حاكميت خود در پايگاههاى بازرگانى شرق دور، استفاده كردند و راه دريايى بين اقيانوس و درياى سرخ را قطع كردند، آنها در سال ١٥١٠ ميلادى، بر گوا Goa، و در سال ١٥١١ ميلادى، بر بندر ملكه، محل گرد آمدن كشتيهاى چين و هند در جنوب شرق آسيا، تسلّط يافتند، آنگاه تلاشهاى فزاينده اى را جهت دستيابى بر پايگاه هاى درياى سرخ مانند جدّه و مخاو حديده، بكار گرفتند. امّا تلاشهاى آنان در اجراى اين طرح با همت نيروى كمكى ناوگان مصر و دفاع به موقع نگهبانان مصرى مراقب در آنجا، با شكست روبرو شد.
پرتغاليها به اين نيز اكتفا نكردند، بلكه به كشتيهاى هندى كه حامل ادويه به جده بودند يورش بردند و با قطع ارتباط بين اقيانوس هند و درياى سرخ و تخريب حجاز و تحويل كالاهاى شرق دور بازور و قدرت به بازارهاى لُشبونه، سرزمين حجاز را تهديد كردند.
از اين مطلب روشن مى شويد كه كالاهاى هندى از بنادر مصرى دريغ داشته شد و مصر از منبع ثروت و قدرتش، بى نصيب ماند.
سلطان قنصوه غورى (١٥٠٠- ١٥١٦ ميلادى)، تلاشهاى فراوانى را جهت برابرى با اين خطر پرتغالى، مبذول داشت وى به تدارك ناوگانها و مجهز كردن آنها به توپ و آتش بار، پرداخت، همچنانكه چوبهايى را كه در ساختن كشيتها به كار مى رفت «٢» در مصر جمع آورى‌