سادگى بتوان آنهارا ريشه كن ساخت.
از اين گذشته، چيرگى صلاح الدّين بر بندرهاى شام به او اين توان را مى داد كه به سرعت دو بخش كشورش را در مصر و شام از طريق دريا مرتبط سازد. «١» نيروى دريايى مصر با نيروى زمينى شام در آزاد سازى عكا، قيساريه، بيروت، جبيل، عسقلان و ديگر بنادر همكارى داشت، آزاد سازى هيج يك از اين شهرها براى صلاح الدّين دشوار نبود، مگر شهر صور كه به قول عماد اصفهانى- مانند يك كشتى در وسط دريا قرار داشت «٢»، صلاح الدّين ناچار شد كه ناوگان مصر، موجود در عكا را براى محاصره صور از سوى دريا اعزام كند و خود با سپاهيانش به محاصره آن از ناحيه خشكى بپردازد.
صليبى ها در داخل بندر صور، كشتى ها و آتش افكن هايى داشتند كه نيرو هاى تير انداز و سنگ انداز، در آن مستقر بودند، هنگامى كه ناوگان مصربه بندر نزديك شد، يك جنگ دريايى تمام عيار ميان دو سپاه درگرفت كه مصرى ها در اين جنگ توانستند كشتيهاى دشمن را عقب رانده و محاصره بندر صور را كامل كنند.
انتظار مى رفت كه پس از اين پيروزى كه مسلمانها به دست آوردند، شهر، به زودى سقوط كند ولى ناويان به جشن و سرور پيروزى خود پرداختند و آن شب را يكسره در برابر بندر صور بيدار بودند، و سپس خواب آنان را در ربود، هنگامى كه بيدار شدند مشاهده كردند كه فرنگها بر آنان مسلّط شده اند و پنج فروند كشتى جنگى و همچنين ناخدا و رئيس اين ناوگان، عبد السلام مغربى را به اسارت گرفتند، سربازان خود را به دريا افكندند كه برخى نجات يافتند و برخى تلف شدند، سلطان ناچار شد كه به بقيه كشتيها دستور دهد به بيروت بروند تا به دست دشمن نيفتند، زيرا تعداد آنها كم بود «٣» بى گمان اين شكست كه ناوگان مصر در آبهاى صور با آن مواجه شد، روحيه صليبى هاى درون شهر را بالا برد، آنها گاه از شهر بيرون مى آمدند و