هنگام بود كه كامل دستور به غرق نمودن تعدادى از كشتيهاى خود در رود نيل را صادر كرد و بدين ترتيب توانست پيشروى صليبى‌ها را از ناحيه جنوب غير ممكن سازد.
فرنگيان در برابر اين اقدام تدبيرى انديشيدند به اين ترتيب كه به حفر يكى از كانالهاى قديمى رود نيل پرداختند كه خليج ازرق خوانده مى‌شد و آب آن از كانال دمياط در منطقه بوره «١» مى‌گذشت واز سمت شمال به دريايى مديترانه مى‌ريخت، صليبى‌ها دوباره به لايروبى آن پرداختند و كشتيهاى شان از دريا به سوى منطقه بوره به حركت درآمد كه در ساحل شرقى برابر آن، محل فرود آمدن عادليه واقع شده بود، و اردوگاه سلطان كامل در آنجا قرار داشت.
بدين گونه دو سپاه ايّوبى و صليبى رو در روى يكديگر قرار گرفتند كه فاصله آنها فقط رود نيل بود، جنگ دريايى بين دو طرف در گرفت در خلال نبرد مصريها توانستند به كشتى بزرگى از فرنگيان به نام «مرمة» دست يابند كه از كشتيهاى شگفت انگيز دنيا بود زيرا اين كشتى روكشى از آهن داشت و آتش جنگ افزار در آن كارگر نبود، در اين شناور ميخهايى به كار رفته بود كه وزن هر يك از آنها به سه كيلو و ٣٢٥ گرم مى‌رسيد. «٢» چند ماه اوضاع به همين منوال ادامه داشت و در خلال آن دمياط، از شردشمنان در امان بود، زيرا نيل بين دو طرف فاصله انداخته بود و كمك ها از عادليه به آسانى به دمياط مى‌رسيد. امّا ديرى نپاييد كه شرايط تغيير كرد، چون در اردوگاه سلطان توطئه‌اى صورت گرفت كه هدف آن بركنار كردن سلطان كامل و روى كار آوردن برادرش فائز بود.
كامل توانست به موقع اين توطئه راكشف كند، امّا از خطر اين توطئه بر جان خود ترسيد و شبانه اردوگاه خويش را ترك كرد واز ناحيه جنوب به سوى اشموم طناح كه امروزه نام آن اشمون رمان است و در مركز دكرنس قرار دارد، عقب نشينى كرد.
هنگامى كه سپاهيان، متوجّه عقب نشينى فرمانده خود شدند، خيمه‌ها و لوازم خود را در عادليه ترك گفته و به وى پيوستند. صليبى‌ها از اين فرصت استفاده كردند واز رود نيل‌