فرماندار شهر، پرچم سلطان مصر را برفراز كاخ خود برافراشت. پس از آن رزمناوهاى اسلام به سوى جنوب و منطقه اسكله ها پيشروى كردند. در اينجا يك ناوگان قبرسى متشكل از يازده كشتى، راه را بر آنان گرفت و آنها در برابر ساحل لارناكا Larnaka به سختى با هم درگير شدند. كه با شكست قبرسيها به پايان رسيد. و آنان زير باران سلاحهاى مسلمانان به پهنه دريا گريختند. سپس مسلمانان در اسكله پياده شدند تا با سپاه پادشاه بجنگند. آنان بر اين سپاه نيز پيروز شدند و شمار بسيارى از افراد آن را به اسارت گرفتند و اسكله ها و روستاهاى مجاور را غارت كردند.
مسلمانان پس از چند روز به شهر ليماسول در جنوب رفتند و بر آنجا مسلّط شدند، فرماندار اين شهر نيز پرچم سلطان را بالا برد. پيش از آنكه مسلمانان طرح حمله به پايتخت قبرس يعنى «نيكوزيا» رابه اجرا درآوردند، با خبر شدند كه ونيز، سپاه كمكى نيرومندى رابراى كمك به قبرس فرستاده و شاه جانوس لوزنيان مشغول تجديد سازمان نيروهايش گرديده است، در اين هنگام، فرمانده كل عمليات دريايى اسلامى، «اميرسيف الدّين جرباش ظاهرى» بهتر آن ديد كه با اين پيروزيها و غنايم بى شمار به مصر باز گردد. وى در سپتامبر ١٤٢٥ ميلادى، به قاهره رسيد و غنايم و اسيران خود را در يك جشن پيروزى مردمى و گسترده در برابر پادشاه به نمايش گذاشت. «١» حمله سوّم- سال ١٤٢٦ ميلادى (٨٢٩ ه): حمله دوّم، هدف مورد نظر بر سباى رابر آورده نكرد، زيرا هدف او تسليم قبرس در برابر نفوذ مصر بود، به همين دليل، دستور داد، هجوم سوّمى را تدارك ببيند. آمادگى بر سباى براى اين حمله از نبرد قبلى بيشتر بود، زيرا در سراسر كشور اعلام جهاد كرد و گروه بسيارى از مردم مصر و شام نداى او را لبيك گفتند تا آنجا كه سلطان ناگزير شد داوطلبان بسيارى را رد كند، زيرا در كشتيهاى موجود براى‌