ترجمة القاضي نورالله - الحسيني، جلال الدين - الصفحة ١٢٨
پاد شاه تقويت جانب شيخ نمود ومير غياث الدين باهانت از مجلس بيرون رفت بعد از چند روزى استعفا ورخصت معاودت شيراز حاصل نمود وبتصديق شيخ على منصب صدارت بمير معز الدين اصفهاني وبعد ازاو بمير اسد الله مرجوع گرديد واو را دو پسر بود مير سيد على صدر كه آخر الامر از صدارت استعفاء واختيار توليت روضه رضوية نمود ومير عبد الوهاب وايشان در ايام حيات والد ما جد وبعد از آن در تعمير املاك مورثي واحداث املاك جديده زياد كوشيدند ودر محل احشام عقيلي و اراضى جلكان وشاه ولى وچمچه گران ولبانستان انهار معتدده از رود خانه برداشتند وباراضى موات جارى ساختند ورعايا وزارعين از اطراف جمع نمودند وقلعه ها و دهگدها وبنوارها ساختند وبساتين وباغات مرغوب بعمل آوردند ومال وجهات همه اينها حسب الارقام سلاطين بسيور غال ايشان مقرر بود وازهمه جهت معاف و مرفوع القلم بودند وهريك از حكام وعمال كه با اين سلسله عليه در مقام معارضه وكجاكجى پى در آمدند بمضمون حديث " نحن بنو عبد المطلب ما عادانا بيت الاوخرب، ولاعا وانا كلب الا وجرب " منكوب ومخذول گرديدند " أقول: يكشف عن بعض ما ذكرها ما ذكره القاضى في المجالس، في أواخر المجلس السابع، في ترجمة الامير غياث الدين منصور الشيرازي بهذه العبارة: " مدتي منصب ودر مرتبه ثانى كه جناب مجتهد الزمانى شيخ على بن عبد العالي روح الله روحه از عراق عرب متوجه پايه سرير خلافت مصير گشته حكاياتي كه در باب عدم تقيد حضرت مير باحكام شرع اقدس مذكور ميشد وسيله نقار خاطر شريف جناب شيخ بزرگوار شد وبعضي از مفسدان در مقام افساد در آمده مباني نزاع استحكام تمام يافت تا آنكه روزى در مجلس بهشت آئين مباحثه علمي در ميان آمده وبحث بخشونت و نزاع كشيد وشاه دين پناه حمايت مجتهد الزمانى نمود حضرت مير رنجيدند وبعد از