ترجمة القاضي نورالله

ترجمة القاضي نورالله - الحسيني، جلال الدين - الصفحة ١١٤

واقارب رسيد القصه توفيق يزدانى وتأييد آسمانى قرين رأى آن مظهر الطاف ربانى گشته در عنفوان جوانى باتفاق برادر خود سيد زين الدين على كه از راه شيراز متوجه سفر هندوستان شده بود بشيراز آمد ورحل اقامت در آنجا انداخت ومطالعه علوم دينى وتحصيل معارف يقيني راوجهه همت والانهمت ساخت ودر خدمت مولانا ام الدين كربالى وديگر موالى آن حوالى كه از اعاظم تلامذه سيد المحققين مير سيد شريف علامه شيرازى بودند باستفاده اشتغال نمود وباندك روزى قصب السبق از فضلاى زمان واكابر دروان ربود وچون بعد از استجماع اقسام فضل وكمال بشوشتر مراجعت نمود تمامى ولايت خوزستان درسلك تصرف وتسخير سلاطين مشعشع انتظام يافته بود وشعشعه رايات ايمان ايشان برفضاى آن عرصه دلگشاى تافته هواى جانفزاى آن ديار از غبار فتنه وخلاف وشوائب تفرقه واختلاف صاف شده بود لاجرام اقامت آنجارا كه وطن اصلى بود مناسب شمرد وصبيه قدسيه صاحب اعظم خواجه حسين شوشتري را كه از خاندان عزت بود بعقد خود در آورد وبرسجاده نقابت ومسند هدايت نشسته براهين جليه أو درجسم مواد بغى وعناد اهل فساد يد بيضا مينمود وسده سنيه اش مرجع اكابر واشراف ومأمن خائفان آن حدود واطرفاف بود وازجمله مآثر توفيقات أو آنكه بصحبت فيض بخش غوث المتألهين سيد محمد نور بخش قدس سره رسيده بود واز أو تلقين ذكر وانابت يافته ودرشيراز با جناب شمس الدين محمد لاهيجى شارح گلشن راز صحبت بسيار داشته واز خدمت درويشان وفيض صحبت ايشان نصيب فراوان يافته وچنانچه شيمه كريمه نفوس قدسيه اكثر افراد آن سلسله عاليه بود پيش از موتت طبيعي بند علايق صوري گسسته واز دركات سجين اسفل سافلين مرتبه حيوانى رسته وباوج درجه ملكى پيوسته بر كنگره عرش شهود نشست فلله درهم من اقوام اجسادهم فرشية وأنفسهم عرشية، لاجرم هرگز آن قدسي صفات باغراض دنيه دنيويه واعراض رديه صوريه التفات نمينمود ودامن همت را بالوث تعلقات جمسمانى، وارواث مستلذات شهواني نمى آلود بلكه هميشه همت