ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٣ - صفات و خصال حضرت مهدى عج
همه بدن به جانب او توجه مىكرد. يك رشته موى از گودى گلو تا نافش روييده بود، انگار كه ميانه صفحه نقره خالص، خطى كشيده شده باشد. گردن و شانههايش مانند گلابپاش سيمين بود. بينى كشيدهاى داشت كه هنگام آشاميدن آب نزديك بود به آب برسد. هنگام راه رفتن محكم قدم برمىداشت كه گويا به سرازيرى فرود مىآيد. بارى، نه قبل و نه پس از پيامبر خدا كسى مثل او ديده نشده است.
ب رواياتى كه خصال و سيماى امام مهدى ع را به تفصيل بيان كرده و ويژگىهاى آن حضرت را يك به يك برشمردهاند. برخى از رواياتى كه در اين زمينه وارد شده، به شرح زير است
١. پيامبر گرامى اسلام ص، امام مهدى ع را شبيه خود معرفى كرده، در توصيف او مىفرمايد:
پدر و مادرم به فداى او كه هم نام من، شبيه من و شبيه موسى، زاده عمران است. بر [بدن] او نوارهايى [جامههايى] از نور است كه از شعاع قدس است.[١]
٢. آن حضرت در روايت ديگرى در توصيف چهره فرزندش، امام مهدى ع مىفرمايد:
مهدى از فرزندان من است. چهره او مانند چهره ماه درخشنده است.[٢]
٣. پيامبر اعظم ص در روايتى پيشانى و بينى امام مهدى ع را اينگونه توصيف مىكند:
مهدى از من است، پيشانى گشاده و بينى كشيده دارد.[٣]
٤. در روايت ديگرى از پيامبر خاتم ص نقل شده، رنگ چهره و اندام امام مهدى ص چنين توصيف شده است:
مهدى مردى از فرزندان من است. رنگ [چهره] او رنگ عربى[٤] و اندام او اندام اسرائيلى[٥] است. بر گونه راست او خالى است كه همانند ستاره درخشان است.[٦]
٥. با توجه به همه ويژگىهاى يادشده است كه پيامبر اسلام ص در وصف امام مهدى ع مىفرمايد:
مهدى، طاووس اهل بهشت است.[٧]
٦. امام باقر ع از پدرش و جدش روايت مىكند كه روزى امام على ع در حالى كه بالاى منبر بود، فرمود:
از فرزندان من در آخرالزمان، مردى ظهور مىكند كه رنگ [صورتش] سفيد متمايل به سرخى و سينهاش فراخ و رانهايش ستبر و شانههايش قوى است و در پشتش دو خال است، يكى، به رنگ پوستش و ديگرى، مشابه خال پيامبر اكرم ص.[٨]
٧. امام رضا ع نيز در بيان صفات و ويژگىهاى امام عصر ع مىفرمايد:
قائم كسى است كه در سن پيرمردان و با چهره جوانان قيام كند و نيرومند باشد تا بدانجا كه اگر دستش را به سوى بزرگترين درخت روى زمين دراز كند، آن را از جاى بركند و اگر بين كوهها فرياد برآورد، صخرههاى آن فروپاشد.[٩]
٨. حضرت رضا ع در روايت ديگرى، در پاسخ اباصلت هروى كه از ايشان پرسيد: نشانههاى قائم شما هنگام ظهور چيست؟ مىفرمايد:
نشانهاش اين است كه در سن پيرى است، ولى منظرش جوان است، به گونهاى كه بيننده مىپندارد چهل ساله يا كمتر از آن است. نشانه ديگرش آن است كه به گذشت شب و روز پير نشود تا آنكه اجَلش فرا رسد.[١٠]
٩. على بن ابراهيم بن مهزيار اهوازى كه بيست مرتبه به شوق ديدار مولايش- امام مهدى ع- به حج مشرف شد و سرانجام به آرزوى خود دست يافت، در گزارش ديدار خود، آن حضرت را اين گونه توصيف مىكند.
او ميانه بالابود، نه بسيار بلند قد و نه بسيار كوتاه قد. صورتى گرد، سينهاى فراخ، پيشانى سفيد و ابروانى به هم پيوسته داشت. بر گونه راست او خالى بود؛ چون دانه مشك كه بر قطعه عنبر ساييده باشد.[١١]
١٠. ابراهيم بن مهزيار نيز كه به شرف ملاقات امام مهدى ع رسيده است، در بيان خصال آن امام مىگويد:
او جوانى نورس و نورانى و سپيد پيشانى بود با ابروانى گشاده و گونهها و بينى كشيده و قامتى بلند و نيكو چون شاخه سرو. گويا پيشانىاش ستارهاى درخشان بود و برگونه راستش، خالى بود كه مانند مشك و عنبر بر صفحهاى نقرهاى مىدرخشيد. بر سرش، گيسوانى پرپشت و سياه و افشان بود كه روى گوشش را پوشانده بود. سيمايى داشت كه هيچ چشمى برازندهتر و زيباتر و با طمأنينهتر و باحياتر از آن نديده است.[١٢]
پى نوشتها:
[١]. حائرى قزوينى، مكيال المكارم، ج ١، ص ١٣٢.
[٢]. مجلسى، محمد باقر، بحارالانوار، ج ٩٩، ص ١١١، قسمتى از دعاى عهد.
[٣]. شيخ صدوق، كمال الدين و تمام النعمة، ترجمه: منصور پهلوان، ج ١، باب ٢٥، صص ٥٣٤ و ٥٣٥، ح ١.
[٤]. همان، ج ٢، باب ٣٨، ص ١١٨، ح ٧.
(٥). كلينى، الكافى، ج ١، ص ٤٤٣.
[٦]. علامه مجلسى، بحارالأنوار، ج ٣٦، ص ٣٣٧- ٣٣٨، ح ٢٠٠.
[٧]. همان، ج ٥١، ص ٩١.
[٨]. همان، ص ٩٠.
[٩]. رنگ عربى، گندمگون يا سفيد است. در برخى روايات وارد شده است كه رنگ چهره امام مهدى همانند رنگ چهره پيامبر اكرم ص؛ يعنى سپيد آميخته به سرخى است.
[١٠]. اندام اسرائيلى، اندام فرزندان يعقوب ع است كه به داشتن قد بلند و اندام رشيد مشهور بودند.
[١١]. همان، ص ٩٥.
[١٢]. علامه مجلسى، همان، ج ٥١، ص ٩١.
[١٣]. شيخ صدوق، همان، ج ٢، باب ٥٧، ص ٥٦٠، ح ١٧.
[١٤]. همان، ج ٢، باب ٣٥، ص ٦٩، ح ٨.
[١٥]. همان، باب ٥٧، ص ٥٥٨، ح ١٢.
[١٦]. علامه مجلسى، همان، ج ٥٢،.
[١٧]. شيخ صدوق، همان، ج ٢، باب ٤٣، صص ١٨٠ و ١٨١.
\*\*\*
صفات و خصال حضرت مهدى عج
نويسنده: احمد سياح
ناشر: موعود عصر عج
اين كتاب، هشتمين اثر از كتب چهل حديث از مجموعه معارف مهدوى است كه از زبان ائمه دين ع، صفات و خصال نيكو و كامل حضرت مهدى ع را بيان مىكند. بىشك اين معرفى جز از منظر ائمه معصومان ع قابل توصيف نيست. اميد مىرود اين اثر مقبول طبع حضرتش واقع شود و عموم خوانندگان و به ويژه جوانان را در كشف پارهاى از حقايق و معارف ناب مهدوى يارى دهد؛ انشاءالله.
در اين اثر مىخوانيم: فرموده پروردگار در شب معراج، مناجات حضرت صاحبالامر ع، زندگى آن حضرت، گزيدهاى از آيات قرآن كريم درباره حضرت مهدى ع، روايات و ...