نتيجه پنج سال شست‌وشوى مغزى ملّت آمريكا به نام «جنگ عليه ترور» است. آمريكاى امروز كشورى ناامن و سرشار از ناراحتى‌هاى روانى است. كنگره آمريكا در سال ٢٠٠٣، گزارشى تهيه كرد و در آن ١٦٠ محل احتمالى وقوع حمله تروريستى را مشخص نمود. با لابى‌هايى كه انجام شد، اين آمار در ابتداى سال ٢٠٠٤ به ١٨٤٩، در پايان همان سال به ٢٨٣٦٠ و در سال ٢٠٠٥ به ٧٧٧٦٩ مورد افزايش يافت. آخرين گزارشى كه در اسناد ملّى موجود است، اين آمار را ٣٠٠٠٠٠ مورد اعلام كرده است. چنين آمارهايى خود دليل ديگرى از روان پريشى ناشى از گسترش فرهنگ ترس در ايالات متحده است.

دولت، رسانه‌هاى عمومى و صنايع توليد سرگرمى، در ايجاد فرهنگ ترس در جامعه، نقش عمده را بازى مى‌كنند. بيلبوردهاى هشداردهنده در اتوبان‌ها، پست‌هاى بازرسى بى‌دليل در ادارات و سازمان‌هاى مختلف، تلويزيون‌هاى كابلى كه همواره ترس از عمليات تروريستى را گسترش مى‌دهند و وسايل سرگرمى مانند فيلم‌هايى كه شيطان را در هيئت عربى نشان داده، سبب گسترش «اسلاموفوبيا» (اسلام هراسى) مى‌شوند، نمونه‌اى از نقشى است كه اين عوامل در ايجاد جوّ ناامنى روانى در كشور برعهده دارند. آنچه امروز در تبليغات مختلف مشاهده مى‌شود، شبيه كارزار ضدّيهودى نازى‌هاست و در صورت ادامه، تبديل به واقعه‌اى همچون هولوكاست خواهد شد.

وقتى در صحنه‌اى از فيلم «اسپايدر من» مردم به شدّت براى اين سوپر قهرمان عنكبوتى دست مى‌زنند، روشن مى‌شود كه جامعه آمريكا را تا چه حد محتاج سوپر قهرمان‌ها كرده‌اند. شايد از آنجا كه هيچ‌گاه در تاريخش، قهرمان آنچنانى نداشته است؟ «ژان لوك گدار» در صحنه‌اى از فيلم «در ستايش عشق» ضمن اشاره به هجوم فرهنگ و هنر بدون ريشه آمريكا بر فرهنگ و تاريخ اصيل اروپاييان، آن را با تحميل ناجى شدن يانكى‌ها در جنگ دوم جهانى مقايسه كرده و از زبان يكى از شخصيت‌هايش به نام «ادگار» (كه شاهد خريد خاطرات جنگ فرانسوى‌ها از سوى يك استوديوى هاليوودى است تا بر اساس آن فيلمى درباره جنگ ساخته شود) مى‌گويد:

... آمريكاييان هيچ خاطره و گذشته‌اى ندارند و هميشه از خاطرات ديگران استفاده مى‌كنند ...

در فيلم «گنج ملّى» هم كه نيكلاس كيج و دوستانش براى كشف رمز و رازى، به دنبال تاريخ آمريكا هستند، حتّى در گنجينه ملّى‌شان، كلكسيونى از ميراث سرزمين‌ها و ملّت‌هاى ديگر را مى‌يابند!!

و كلام آخر اينكه به قول گاليله:

«بدبخت ملّتى كه به قهرمان نياز دارد»!