ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٠ - امام مهدى (ع) و ايرانيان
تفسير شده است. يكى اين كه اين آيه مربوط به ايرانيهايى است كه قبل از ظهور آن حضرت زمينه سازى مى كنند. و ديگر اين كه از جملاتى كه [اما بررسى مفردات آيه] «بعثنا»؛ يعنى فرستاديم، قدرت و نيرو داديم فكر و علم و تدبير داديم. بعث مطلق است و همه اينها را شامل مى شود. «عبادا لنا» بنده هاى ما. بنده هايى كه از براى نفع اسلام و قرآن قدم برمى دارند. نفرموده «عبادى» بلكه فرمود «عبادا لنا» يعنى اين بندگان براى انتفاع اسلام و قرآن مى فرستيم. «اولى باس شديد» قلوب اين بندگان مانند پاره هاى آهن است.
در دو سه روايت بنده ديدم كه اين آيه راجع به مؤمنين و ايرانيهايى است كه قبل از ظهور حضرت مهدى (ع) زمينه ظهور آن حضرت را فراهم مى كنند. در همين زمينه تفسير نورالثقلين از روضه كافى نقل كرده است كه حضرت صادق (ع) فرمودند: مراد از «بعثنا عليكم» اشخاصى هستند كه قبل از ظهور مهدى با دشمنان اهل بيت مقابله و آنها را نابود مى كنند.
عياشى نيز در تفسير خودش از امام محمد باقر (ع) نقل كرده است كه حضرت فرمودند: كه اين آيه درباره حضرت مهدى (ع) و ياران آن بزرگوار مى باشد؛ پس اين آيه طبق تفسيرى كه مفسرين نقل كرده اند. يكى جوانهاى متدين كه قبل از ظهور حضرت مهدى (ع) زمينه سازى مى كنند براى ظهور آن حضرت. و ديگر ايرانيانى كه پس از ظهور حضرت مهدى (ع) ايشان را يارى مى كنند.
اين آيه قابليت و استعداد حمل و تأويل هر دو معنا را دارد. و از دو روايتى هم كه نقل كرديم يكى بر معناى اول و ديگرى بر معناى دوم قابل انطباق است. روايت اول از كتب معتبر مثل نورالثقلين و روضه كافى است از حضرت صادق (ع). روايت دوم عياشى از امام محمد باقر (ع) نقل كرده است و هر دو روايت هم درست است و از كتب معتبر نقل شده است. در بحارالانوار (ج ٦٠، ص ٢١٦) نقل شده است كه روزى حضرت صادق (ع) اين آيه را قرائت فرمودند. يك نفر از اصحاب عرض كرد: يابن رسول اللّه اين آيه اى كه الان قرائت فرموديد درباره چه اشخاصى است؟ حضرت سه مرتبه فرمودند: «واللّه هم اهل قم» اين روايت تأييد مى كند قيام رهبر انقلاب امام خمينى را و تأئيد مى كند انطباق اين آيه را با زمينه سازى قبل از ظهور. براساس اين روايت زمينه سازان ظهور اهل قم هستند؛ يعنى شروعش از قم است. مضافا اين كه امام خمينى فرمودند: اين انقلاب را به دست مهدى (ع) مى سپاريم و اين انقلاب مقدمه ظهور و زمينه ساز ظهور حضرت بقية اللّه خواهد بود ان شاءاللّه. ديگرى وجود دارد كه اگر چه مفصل است اما ذكر مى كنيم: در جلد بيستم شرح نهج البلاغه آمده است كه يك روز اميرالمؤمنين (ع) مشغول ايراد خطبه بودند و اطراف آن حضرت ايرانيها نشسته بودند.
در اين هنگام «اشعث بن قيس»- كه خودش يكى از دشمنان اسلام و قرآن و ولايت و شريك قتل اميرالمؤمنين (ع)؛ دخترش جعده قاتل امام حسن مجتبى (ع) و پسرش محمد بن اشعث شريك قتل حضرت ابا عبداللّه (ع) بود- از آخر جمعيت بلند شد و فرياد زد كه: «يا على اين سرخ رويان را چرا اطراف خودت جمع كرده اى؟! اينها به ما فخر مى فروشند و بر ما فخر مى كنند». ايرانيها چون اغلب سفيدپوست هستند مايل به قرمزى و اعراب گندمگون هستند مايل به سياهى. از ايرانيها تعبير به سرخپوست مى كردند. اميرالمؤمنين سرشان پائين بود و پاهاى مباركشان را از شدت ناراحتى به هم مى زدند. صعصعة بن صوحان- كه يكى از هواداران و اصحاب خاص اميرالمؤمنين (ع) است و خدمات شايانى به اسلام و مسلمين داشته- بلند شد و فرياد زد: يا اميرالمؤمنين ما را چه كار با اشعث و امروز اميرالمؤمنين مطالبى درباره مذمت اعراب خواهند فرمود كه تا ظهور حضرت خاتم الاوصياء اين مطالب بماند. تا صعصعة بن صوحان اين مطالب را گفت اميرالمؤمنين سرشان را بلند كردند و شروع كردند به مذمت اعراب و مدح و ثناى ايرانيها و فرمودند: «شما گمان كرديد كه من به واسطه اين حرفها اين جوانان سرخپوست را از اطراف خودم رها و آنها را جواب مى كنم؟ هرگز! اگر اين عمل را انجام بدهم از جاهلان خواهم بود. اينها دين خدا و اسلام را يارى خواهند كردند. بدانيد و آگاه باشيد اى اعراب كه اگر شما شمشير زديد و آنها را با اسلام آشنا كرديد اما زمانى مى آيد كه آنها شمشير مى زنند و گردنهاى شما را براى بازگشت به اسلام و قرآن نرم مى كنند و آن قبل از ظهور حضرت مهدى خواهد بود.[١] اين روايت هم تأييد مى كند كه اين آيه تأويل شود به قبل از ظهور حضرت بقية اللّه.
روايتى است كه از احمد بن حنبل و ابو نعيم از حذيفه و ثمرة بن جندب و عبداللّه بن عمر نقل شده كه حضرت رسول فرمودند: خداوند قدرت شما را از عجمها قرار مى دهد. آنها چون شيرانى هستند كه اهل فرار نيستند و شما را مى كشند و نابودتان مى كنند (دشمنان ولايت را نابود مى كنند).[٢] اين روايت را هم احمد بن حنبل كه از علماى معروف اهل سنت است نقل كرده است. از مجموع اين روايات استفاده مى شود كه اين آيه تأويل شده