همچنين روايت شده است كه حضرت مهدى (ع) پس از ظهور بين ركن و مقام براى مردم خطبه خواهد خواند و در مهم ترين قسمت خطبه به صورت مكرر با نهايت اندوه و تأثر شهادت مظلومانه امام حسين (ع) را مورد اشاره قرار خواهد داد از جمله خواهد فرمود:

اى مردم جهان! منم امام قائم. منم شمشير انتقام الهى كه همه ستمگران را به سزاى اعمالشان خواهم رساند و حقّ مظلومان را از آنها پس خواهم گرفت. اى اهل عالم! جدّم حسين بن على (ع) را تشنه به شهادت رساندند و بدن مبارك او را عريان در روى خاكها رها كردند. دشمنان از روى كينه توزى جدم حسين (ع) را ناجوانمردانه كشتند ...[٤]

در حقيقت با اين گونه از عبارات نويد انتقام خون به ناحق ريخته امام حسين (ع) را به جهانيان خبر مى دهد ...

و هم چنين به دلالت روايات فراوانى شعار ياران امام مهدى (ع) پس از ظهور اين جمله بسيار الهام بخش است:

يالثارات الحُسَين (ع)[٥].

اى بازخواست كنندگان خون حسين (ع).

اين جمله اشاره به اين معنا دارد كه هنگام انتقام خون پاك امام حسين (ع) فرارسيده است كسانى كه مى خواهند از دشمنان آن حضرت انتقام خون به ناحقّ ريخته حجّت الهى را بگيرند مهيا شوند.

د) مهدى (ع) هميشه به ياد حسين (ع)

از آنجا كه امام حسين (ع) با تمام وجود همه توانمنديها و سرمايه هاى خود را ايثار كرد تا اسلام را از خطر اساسى برهاند؛ آخرين حجت الهى نيز تصريح دارند كه همواره به ياد ايثارگرى و فداكاريهاى آن حضرت هستند و شب و روز با يادآورى مصيبتهايى كه بر ايشان روا داشته شد خون گريه مى كنند.

در بخشى از زيارت «ناحيه مقدسه» در اين باره مى خوانيم:

... اگر روزگار وقت زندگى مرا از تو [اى حسين (ع) [به تأخير انداخت و يارى و نصرت تو در كربلا در روز عاشورا نصيب من نشد، اينك من هر آينه صبح و شام به ياد مصيبتهاى تو ندبه مى كنم و به جاى اشك بر تو خون گريه مى كنم ...

بدون ترديد اين قبيل از تعابير نهايت محبّت و دلبستگى حضرت مهدى (ع) رابه سيد الشهداء (ع) نشان مى دهد و ضرورت زنده نگه داشتن خاطره اباعبداللّه (ع) از جمله از طريق عزادارى براى آن حضرت را مورد تأكيد قرار داده و عمق فاجعه كربلا و جنايت بنى اميه به اسلام و انسانيت را افشا مى كند.

حتى اين به ياد امام حسين (ع) بودن در عملكرد ساير ائمه اطهار (ع) نيز به چشم مى خورد؛ يعنى آنها