نيز در مواقع اشاره به فداكاريها و مظلوميتهاى امام حسين (ع) به گونه اى موضوع امام مهدى (ع) را مورد تأكيد قرار داده اند به عنوان مثال در دعاى ندبه امام صادق (ع) ياد سيد الشهداء (ع) به همراه امام مهدى (ع) گرامى داشته شده است. در حقيقت شكايت شهادت جانگداز حضرت امام حسين (ع) به ساحت مقدّس حضرت بقية اللّه (ع) شده است ودرخواست مى شود كه به عنايت خداوند متعال هر چه زودتر زمينه ظهور فراهم شود بلكه هر چه زودتر مهدى موعود (ع) ظهور نموده انتقام خون آن حضرت را از دشمنان بگيرند ... و حتى به پيروان اهل بيت (ع) توصيه مى شود كه در شب ميلاد امام عصر (عج) از زيارت امام حسين (ع) غافل نشوند.

البتّه اين موضوع به همين صورت در مورد امام حسين (ع) نيز مطرح است؛ يعنى حضرت اباعبداللّه حسين (ع) نيز همواره به ياد مهدى موعود بوده اند. در دعاى روز ولادت امام حسين (ع) از امام مهدى (ع) ياد مى شود و در روز عاشورا و در زيارت عاشورا نام و ياد مهدى (ع) تسلى بخش قلب سوزان شيفتگان اهل بيت (ع) است.

مجموعه اين برنامه هاى حساب شده، پيوند عاشورا و امام حسين (ع) را با قيام جهانى امام مهدى (ع) هر چه بيشتر روشن مى سازند.

گذشته از همه آنچه بيان شد، طبق روايات بسيارى كه از حضرات معصومين (ع) نقل شده است در بسيارى از مسائل جزئى نيز امام مهدى (ع) با امام حسين (ع) پيوستگيها و ارتباطات قابل توجهى دارند كه از آن جمله است:

١. روز ظهور امام مهدى (ع) مقارن با روز عاشورا است. از امام باقر (ع) روايت شده است:

قائم آل محمّد (ص) در روز شنبه كه مصادف با روز عاشورا؛ يعنى همان روزى كه حضرت اباعبداللّه (ع) به شهادت رسيدند قيام خواهد كرد.[١]

٢. از مجموعه روايات به خوبى روشن مى شود همانگونه كه امام حسين (ع) نهضت خود را از مكه آغاز كردند؛ يعنى پس از خارج شدن از مدينه به مكه آمدند و از كنار بيت اللّه قيام خود را به مردم خبر دادند و به سمت كوفه حركت كردند، حضرت مهدى (ع) نيز از كنار بيت اللّه جهانيان را به بيعت با خود فرا خواهد خواند و آن گاه حركتهاى اصلاحى را تداوم خواهد بخشيد و در نهايت مقرّ حكومتى خويش را در كوفه قرار خواهد داد.

٣. حتى طنين صداى امام مهدى (ع) همان طنين صداى امام حسين (ع) است. پيام مهدى (ع) همان پيام حسين (ع) است كه فرياد مى زند:

اى مردم مگر نمى بينيد به حقّ عمل نمى شود و از باطل خوددارى نمى گردد ... امربه معروف و نهى از منكر كنار گذاشته شده است و احكام الهى و سنن پيامبر (ص) آشكار هتك مى شود و ...

اين پيام و هشدار در لحظه ظهور با همان صدا به مردم جهان اعلام خواهد شد كه امام حسين (ع) در روز عاشورا با همان لحن و آهنگ مردم را به تبعيت از حقّ و اعراض از بديها فرا خواندند:

إنّ صوت القائم يشبه بصوت الحسين (ع).

صداى [گيرا و دلنواز] قائم شبيه [طنين خوش [صداى اباعبداللّه (ع) است.

٤. برخى از ياران حسين (ع) پس از رجعت در ركاب امام مهدى (ع) به يارى آن حضرت خواهند پرداخت و حتى برخى از فرشتگانى كه جزء اصحاب امام حسين (ع) بوده اند در خدمت قائم آل محمّد (ص) خواهند بود و ....

«أللّهمّ نرغب إليك دولة كريمة تعزّبها الإسلام و أهله و تُذِّلُ بها النفاق و أهله ...»

پى نوشت‌ها:

[١]. بحارالانوار، ج ٥١، ص ٩١.

[٢]. كشف الغمة، ج ٣، ص ٢٩٤.

[٣]. منتخب الاثر، ص ٤٦٧

[٤]. اعلام الورى، ٣٨٤.

[٥]. بحارالانوار، ج ٤٥، ص ٦.

[٦]. حياة الإمام الحسين (ع)، ج ٢، ص ٢٦٤

[٧]. بحارالانوار، ج ٥١، ص ١٣٠.

[٨]. الزام الناصب، ص ١٧٧.

[٩]. ينابيع الموّدة، ج ٣، ص ٦٢.

[١٠]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٥٢.

[١١]. همان، ص ٣٣٨.

[١٢]. دلائل الامامة، ص ٢٣٩.

[١٣]. سوره اسراء (١٧) آيه ٣٣.

[١٤]. البرهان فى تفسير القرآن، ج ٤، ص ٥٥٩.

[١٥]. همان، ص ٥٦٠.

[١٦]. دعاى ندبه.

[١٧]. الزام الناصب، ج ٢، ص ٢٨٢.

[١٨]. النجم الثاقب، ص ٤٦٩.

[١٩]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٨٥.