ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٨ - غيبتى در حضور
غيبتى در حضور
نيكو ديالمه
حكمت و فلسفه خلقت از ديرباز فكر بشر را به خود مشغول كرده است. به گونه اى كه تفكر و انديشه اى متين و قانع كننده در اين امر مى تواند آرام بخش وجود انسان در درياى متلاطم اين دنياى مادى گردد. به همين دليل پروردگار متعال در كلامش با انسان از اين هدف سخن گفته است، آنجا كه مى فرمايد:
وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ.[١]
جن و انس را خلق نكردم جز براى اين كه مرا پرستش و اطاعت نمايند.
بنابراين از نظر قرآن، هدف وغايت خلقت، بندگى پروردگار متعال است، مرتبه اى كه در عالم هستى هيچ رتبه اى بالاتر از آن نيست، ضرورت تحقق اين هدف از دو جهت قابل تامل است:
اول آنكه: اگر هدف خلقت انسان بندگى و طاعت مبدا هستى ذكر شده، آن بندگى و اطاعتى مقصود است كه به درجه كمال رسيده باشد و اطاعت و عبادت انسان هاى معمولى نمى تواند آن هدف را تامين كند. از آنجا كه اطاعت كامل در گرو معرفت كامل است، لذا اين هدف جز در وجود معصوم تحقق پيدا نمى كند، پس بدون وجود آن حجت الهى هدف خلقت تامين نشده و عالم بيهوده و عبث خواهد بود.