پس از آن در بعدازظهر (نزديك مغرب) شيطان لعين در ميان زمين و آسمان ندا مى دهد كه: «آگاه باشيد كه حق با عثمان و شيعيان اوست». ظاهرا مراد از «عثمان»، «عثمان بن عنبسه» يا همان سفيانى است.

ابوحمزه مى گويد: از امام باقر (ع) پرسيدم: آيا شورش سفيانى از علايم حتمى ظهور است؟ حضرت فرمودند: آرى ندا هم حتمى است ... از حضرت پرسيدم: اين ندا چگونه خواهد بود؟ فرمودند:

يك منادى اول روز ندا مى دهد كه حق با آل على (ع) و شيعيان اوست و در انتهاى روز شيطان ندا مى دهد كه حق با عثمان و شيعيان اوست و در اين زمان ياوه گويان (باطل گرايان) دچار ترديد مى شوند.[٢]

دليل برخاستن اين صداى آسمانى از اين قرار است:

الف) توجه دادن مردم به نزديكى ظهور؛

ب) به وجود آوردن آمادگى درونى در ميان مؤمنان مخلص.

توجه به زمان وقوع اين نشانه؛ يعنى با فضيلت ترين ماه و شب سال- كه اقبال و رويكرد دينى مسلمانان به حد اعلاى خود مى رسد- اهميت آن را ثابت مى كند.

ابوبصير از امام باقر (ع) چنين روايت مى كند:

صيحه حتما در ماه رمضان، خواهد بود؛ چرا كه ماه رمضان ماه خداوند است و آن هم نداى جبرئيل است براى خلق.

سپس فرمودند:

منادى از آسمان به نام قائم (ع) ندا سر مى دهد و از مشرق تا مغرب صدايش را مى شنوند. از ترس آن صدا هيچ خوابيده اى نمى ماند؛ مگر اينكه بيدار مى شود و ايستادگان همگى مى نشينند و نشستگان هم بر دو پاى خويش برمى خيزند. خداوند بيامرزد هر كه از اين صدا عبرت بگيرد. صدا، صداى جبرئيل روح الامين است كه در شب جمعه بيست و سوم ماه رمضان بر خواهد خاست. پس از آن شكايتى نداشته باشيد و گوش فرا دهيد و اطاعت كنيد. در انتهاى روز صداى ابليس ملعون (شنيده مى شود) كه ندا مى دهد آگاه باشيد كه فلانى مظلومانه كشته شد تا مردم را به شك بيندازد و آنها را مبتلا به فتنه كند. چقدر شك كنندگان متحير در آن روز زيادند كه در آتش افكنده شده اند. وقتى صدا را در ماه رمضان شنيديد از آن شكايت نكنيد كه آن صداى جبرئيل است و نشانه آن اين است كه به نام قائم و پدرش (ع) ندا مى دهد. به طورى كه حتى دوشيزگان در خلوتگاه هايشان در خانه آن را مى شنوند و پدر و برادر خويش را براى خروج (و قيام) تشويق مى كنند.

و فرمودند:

به ناچار اين دو صدا بايد پيش از قيام قائم (ع) باشد: صدايى از آسمان كه صداى جبرئيل است و به نام صاحب اين امر و نام پدرش و صدايى كه از زمين شنيده مى شود و آن صداى ابليس است كه به نام فلانى ندا مى دهد كه مظلومانه كشته شد ولى با آن به دنبال فتنه است. پس شما نداى اول را اجابت و اطاعت كند و از دومى و از اينكه به فتنه اش افكنده شويد، بپرهيزيد.

سپس پس از بيان بخش زيادى از حديث فرمودند:

وقتى كه بنى فلان در ميان آنها اختلاف افتاد؛ در آن زمان چشم انتظار فرج باشيد و فرج شما تنها در اختلاف بنى فلان است. پس وقتى دچار اختلاف شدند منتظر صيحه در ماه رمضان باشيد و (پس از آن) قيام قائم (ع) كه خداوند هر چه را بخواهد به انجام مى رساند.[٣]

عبدالله بن سنان مى گويد: نزد امام صادق (ع) بودم كه شنيدم مردى از ديار همدان به حضرت عرض كرد: عامه (اهل سنت) ما را سرزنش مى كنند و مى گويند شما گمان مى كنيد كه منادى از آسمان به نام صاحب اين امر ندا درمى دهد. حضرت كه تكيه داده بودند خشمگين شدند، جلوتر آمدند و نشستند. سپس فرمودند:

آن را از من روايت نكنيد و از پدرم روايت كنيد كه ديگر هيچ عيبى براى شما نخواهد داشت. شهادت مى دهم كه از پدرم (ع) شنيدم كه مى فرمودند: والله! اين مطلب در قرآن به وضوح بيان شده است آنجا كه مى گويد:

إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً