عمل مى كنند و كمپانيهاى اقمارى، خرده تراستها، و شركتهاى كوچكى در گوشه و كنار كار خودشان را پيش مى برند و اتفاقا در حوزه بحث ما- يعنى آخرالزمان و آنچه كه با بضاعت من تقديمتان مى شود- خيلى هايش به حوزه كار همين خرده تراستها و كمپانيهاى كوچك برمى گردد و فقط يك دفتر جمع و جور فنى، تكنولوژى، تصويرى، با امكانات البته فوق العاده بالا كه الان دارند در سطح جهانى موج سازى مى كنند. مثلا امروز نقش دريم وركس‌[١] و كارهايى كه آقاى در آن انجام مى دهد يا شركت معروف جرج لوكاس‌[٢] و كارى كه او دارد انجام مى دهد شايد به مراتب تاثير گذارتر از يا متروگولدن ماير[٣] و ديگران توليد مى كنند. البته سخنان من به اين معنى نيست كه كمپانيهاى بزرگ امروز نابود شده اند يا نيستند يا مثلا از قبل بهتر شده اند يا از خباثت آنها كاسته شده؛ بلكه به اين معناست كه سيستم تصويرى آمريكا ديگر به آن صورت كمپانى محور نيست كه همه چيز زير سقف چند كمپانى اتفاق بيفتد و اين پديده، تحليل ما را آسان كند. يعنى اگر ما اين كمپانيها و محصولاتشان را بشناسيم و در واقع به ماهيت هاليوود پى برده باشيم؛ آن نگاه كلاسيك را به هاليوود فيزيكى نخواهيم داشت. منظور ما از هاليوود نظام مديريتى حاكم بر پروژه هاى تصويرى آمريكا به نحو اخص و مغرب زمين به نحو اعم و آن اتاق فكرى است كه تعيين مى كند كدام سوژه ها و كدام مفاهيم دستمايه كار تصويرى قرار بگيرد. هاليوود فيزيكى تاريخچه خودش را دارد كه خيلى به بحث ما مربوط نمى شود؛ چه شد كه ايجاد شد؟ رقيبان اروپايى اش، چه كمپانيهايى و چه مراكز و شهرك هاى سينمايى بودند؟ چه شد كه هاليوود آنها را تقريبا از دور رقابت خارج كرد و تمام نيروهاى كيفى و فنى و هنرى ساير شهرك هاى سينمايى كشورهاى اروپايى را جذب خود نموده و چگونه هاليوود از آغاز در ترويج سياستهاى دولت ظاهرى آمريكا و همچنين دولت پنهان آمريكا (سياستمداران صهيونيست) اين همه سال عمل كرده است؟ اينها قابل بحث است ولى مشخصا به موضوع بحث ما مربوط نمى شود. در همين حد مى خواهيم هاليوود مورد بحث خودمان را تعريف كنيم.

رويكرد سينماى غرب به مضامينى چون «آخرالزمان، دجال، ظهور مسيح، جنگ نهايى و امثالهم» را چگونه ارزيابى مى كنيد؟

رويكرد هاليوود به بحث آخرالزمان‌[٤] مثل ديگر رويكردهايش ناظر به فكر، برنامه ريزى و انديشه قبلى است. هاليوود صرفا از اين جهت كه آخرالزمان سوژه ناب، بديع، جذاب و تماشاگرپسندى است سراغ آخرالزمان نرفته است گيريم كه جذابيت در همه مؤلفه هاى تصويرى هاليوود به عنوان يك اصل رعايت مى شود ولى اقبال هاليوود به آخرالزمان صرف جذاب بودن اين سوژه نبوده و مقاصد كاملا جدى و نهفته اى در اين رويكرد وجود داشته است. اصولا آخرالزمان و پايان دنيا و باور اين پديده، مبنى بر يك كهن الگوى‌[٥] مشترك بشرى است كه در ضمير ناخودآگاه ابناى بشر نهادينه شده است. چگونه مى توانيم بپذيريم كه اين دنيا همينطور پيش برود و به پايان نرسد و اصولا ضمير ناخودگاه ما و منطق ميتولوژيك‌[٦] ما اين را نمى پذيرد كه دنيا بدون پايان باشد. به همين دليل براى اين پايان دوست داريم كه تصوير ارائه كنيم. قرائتهاى مختلفى را در حوزه هنر، ادبيات و كتب دينى نسبت به آخرالزمان براى ما ترسيم كرده اند و در اساطير ملل متعدد هم نقاط مشتركى كه مى توانيم بيابيم چند تا بيشتر نيست. يكى از آن چند تا، آغاز آفرينش و پايان عمر دنياست. قصه اى كه تقريبا در اكثر قريب به اتفاق اساطير ملل يافت مى شود و همين نشان مى دهد كه ما ناگزيريم به آخرالزمان به عنوان يك سوژه مستتر