ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٧٥ - مهدويت نماد تمدن جهانى اسلام
پودشان درهم تنيده است.
تمدن اسلامى، هرآنچه را كه در حوزه قلمرو تمدن اسلام، با الهام از آموزه ها و انديشه هاى اسلامى، ساخته شده، دامن گسترانده، ژرفا گرفته، لباس نو پوشيده، از كهنگى به در آمده و از حالى به حالى درآمده و دگرگونى ويژه پذيرفته در برمى گيرد، چه مادى باشد؛ مانند: معمارى، كشاورزى و صنعت و چه معنوى؛ مانند: سنت ها، باورها، انديشه ها، فلسفه ها و دانش هاى گوناگون.
روح تمدن اسلامى، با بعثت پيامبر اكرم (ص) بر كالبد جامعه انسانى دميده شد و در مدينة النبى، هسته نخستين تمدن اسلامى، پى ريخته شد و كم كم، نسيم آن، فضاهاى ديگر را درنورديد و به سرزمين هاى ديگر راه يافت و امت ها و ملت هاى ديگر را دگرگون كرد.
اسلام، با فرهنگ و انديشه ناب و والاى خود، راه را براى هر چه شكوفاتر شدن تمدن اسلامى هموار كرد. تمدن اسلامى، با الهام و استفاده از فرهنگ پرمايه و والاى اسلام و بهره ورى از تجربه ملت ها و تمدن هاى پيشين، تمدنى بى بديل شد و سرزمين هاى بسيارى را زير چتر خود گرفت و در پرتو خود از تاريكى و جهل به درآورد و به اوج روشنايى و دانايى رساند.
اين تمدن سترگ، قرن ها پاييد و درخشيد، كم كم، اختلاف ها، ناشايستگى هاى حاكمان، اشرافى گرى ها، تجمل پرستى ها، دور افتادن مردمان و حاكمان از قانون ها و آيين هاى اسلامى، پايبند نبودن آنان به قانون هاى شريعت، آلودگى به گناه و ستم، تن پرورى ها و تنبلى ها، خود بزرگ بينى ها و ... سبب شد تمدن اسلامى از اوج به فرود آيد و از سرزمين ها كوچ كند و در ديگر سرزمين هايى كه آن را پاس مى دارند، قرار يابد و منزل گزيند.
اما اين وعده خداوند است كه بار ديگر پرهيزگاران و خداجويان و خداباوران، حاكم بر زمين خواهند شد و تمدن مهدوى، به گونه گسترده و همه سويه، رخ خواهد نمود و بر تمام فرهنگ ها و تمدن هاى زمان خود، چيره خواهد شد و مدينه مهدوى، به عنوان مدينه كرامت، عزت، بركت، عدل، امنيت، غيرت، اخوت، رحمت، رافت، صلابت و مدينه ايده آل و دولت كريمه،[١] طلوع خواهد كرد و به زمين روشنايى خواهد بخشيد.
امام مهدى (عج) مدينه اى را سامان خواهد داد و بنيان خواهد گذاشت كه وجهه رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ[٢] بودن او بر همگان آشكار و حوزه رسالتش كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيراً وَ نَذِيراً[٣] باشد.
تمدن مهدوى، تمدن مادى و معنوى است. اين دوبال زندگى، با هم به پرواز در مى آيند و هميشه و همه گاه، چه در اوج گيرى ها و چه در فرودها، يكى كمك كار ديگرى است و هيچ يك، بى نياز از ديگرى نيست. هر يك فلج شود و از كار بيفتد، ديگرى را فلج مى كند و از كار مى اندازد.
اگر پرسيده شود كه تمدن مهدوى در جهان امروز، چگونه سر بر خواهد آورد. مهدى (عج) چگونه انسان امروز را با فكرها، انديشه ها، سياست ها، مكتب ها و گرايش هاى گوناگون در زير يك پرچم گرد خواهد آورد و در برابر اين همه ابزار جنگى مى ايستد و مرام و مسلك نوينى را به جهانيان عرضه خواهد داشت؟
در پاسخ به اين پرسش، بايد به دو نكته توجه داشت:
الف) نشانه هايى وجود دارد و بيانگر اين نكته است كه: بشر، دير يا زود، براساس فطرت وحدت جوى خويش، به سوى يگانگى، همكارى و همدلى، حركت خواهد كرد:
خوشبختانه امروز بحث كردن از مساله حكومت واحد جهانى، از پنجاه سال پيش آسانتر است. امروز، وقتى كه صحبت از حكومت واحد جهانى مى شود، به گوش آن قدر سنگينى نمى كند ... چون خود دنيا، قطع نظر از معارف اسلامى همين حرف ها را مى زند و به اين طرف مى رود. تعبير دهكده جهانى به عنوان يك بحث كاملا جدى، در محافل تصميم گير دنيا مطرح است. تعابير دنياى تك قطبى و جهانى شدن ... تاسيس بانك جهانى، صندوق بين المللى پول، تاسيس سازمان ملل، شوراى امنيت، پليس بين الملل، دادگاه جهانى بين المللى، و جهانى شدن اقتصاد، فرهنگ و كارهاى سازمان هايى مثل يونسكو و يونيسف و بهداشت جهانى، نمونه اى از اين اعمال است.[٤]
ب) بى گمان تلاش هاى آن حضرت در راستاى پيشرفت تمدن، توسعه و رشد فرهنگى، اجتماعى، اقتصادى و سياسى خواهد بود. همان گونه كه در قلمرو تمدن آغازين اسلامى، بين ملت ها، قوم ها و امت هاى گوناگون، همكارى، همراهى و هم فكرى، كه لازمه پيشرفت تمدن واقعى بود، به وجود آمد و همزيستى مسالمت آميز بين گروه ها و قوم ها و ملت هاى گوناگون ممكن شد، در زمان حضرت مهدى (عج) نيز چنين پديده اى رخ خواهد داد و همدلى و همراهى جلوه گر خواهد گرديد.
البته تمدن اسلام، در آخر زمان، مانند تمدن اسلام در آغاز، دنباله رو ديگر تمدن ها و فرهنگ ها نخواهد بود؛ بلكه راه و رسم جديدى را پى خواهد افكند، اين تمدن با اينكه از همه تجربه هاى بشرى بهره مى برد، ولى چون گوهر آن، از وحى سرچشمه مى گيرد و هسته اصلى و مركزى آن را وحى و پيام الهى تشكيل مى دهد و از هرگونه خرافه اى كه در طول زمان بر چهره آموزه هاى اسلام نشسته، پاك و برى است، نو جلوه