مردى كه خودتان خواهيد گفت او روبند زده است به سمت شما مى آيد، شما را مى شناسد و شما او را نخواهيد شناخت از تك تك شما عيب جويى خواهد كرد؛ چرا كه او زنازاده اى بيش نيست.[١]

پس از تبيين جنبش سفيانى با كمك روايات شريفه و با توجه به كثرت اشاره و مطالب راجع به آن و اينكه بعضى از آيات قرآن كريم در مورد اين جريان است تاكيد مى شود كه: سفيانى واضح ترين، محكم ترين و قابل اعتمادترين نشانه در روايات است كه نيرويش تا پيش از شنيدن شدن نداى آسمانى و فرو رفتن در بيابان كم نمى شود و همان طور كه در آينده نزديك خواهيم ديد برخى ديگر از نشانه ها مختص به اوست خصوصا بلعيده شدن در زمين كه مخصوص سپاهيان اوست.[٢]

قول به حتمى بودن سفيانى در ميان نشانه ها مستدل و مورد قبول همه است. شكى نيست كه نمايان شدن سفيانى به بروز خسف و بلعيده شدن توسط زمين مى انجامد كه روايات صحيحه را اگر به روايات خسف و سفيانى ضميمه كنيم تواتر مطلب را مى رساند به علاوه كه بروز سفيانى نمايان شدن اصهب و ابقع و جريان قرقيسيا را به دنبال خواهد داشت و همين طور فتنه شام و فتنه هاى ديار عراق و حتى بخشى از حوادث مربوط به يمنى و سيد خراسانى و ديگر نشانه ها هم با سفيانى در ارتباط است و از اينروست كه تاكيد مى كنيم كه سفيانى از علايم حتمى است كه البته خداوند عالم واقعى به اشيا و حوادث است.

در پايان مى توان حديثى را كه شيخ طوسى در امالى و شيخ صدوق در معانى الاخبار آورده اند ذكر كرد. از امام صادق (ع) نقل شده كه فرمودند:

ما و خاندان ابوسفيان دو خانواده ايم كه همواره به خاطر خدا درجنگيم؛ ما مى گوييم خدا راست است و راست گفته و آنها مى گويند دروغ است و دروغ گفته. ابوسفيان با رسول الله (ص) جنگيد، معاويه هم با على بن ابيطالب (ع) و يزيدبن معاويه با حسين بن على (ع) جنگيدند و (در نهايت هم) سفيانى با قائم آل محمد (ص) پيكار خواهد كرد.[٣]

پى نوشت ها:

[١]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٣٣٧؛ الزام الناصب ج ٢، ص ١٥٩؛ تاريخ مابعدالظهور ص ١٣٧.

[٢]. الارشاد، شيخ مفيد، ج ٢، ص ٣٧٠؛ تاريخ مابعدالظهور، ص ١٣٧.

[٣]. العجب كل العجب مابين جمادى و رجب.

[٤]. الممهدون للمهدى (ع)، ص ٤٠.

[٥]. تاريخ ما بعد الظهور، ص ١٣٧.

[٦]. السفيانى، محمد فقيه، ص ١١٨.

[٧]. الغيبة، نعمانى، ص ٢٠٢.

[٨]. همان، ص ١٧٨.

[٩]. همان، ص ١٧١؛ اعلام الورى، ص ٤٢٩؛ بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٣٢.

[١٠]. حرستا در اكثر نسخ.

[١١]. الغيبة، نعمانى، ٢٠٦؛ الغيبة، شيخ طوسى، ص ٢٧٧؛ بحارالانوار ج ٥٠٢، ص ٢٥٣.

[١٢]. سوره مريم (١٩) ص ٣٧.

[١٣]. بشارة الاسلام، ص ٢١؛ يوم الخلاص، كامل سليمان ص ٢٩٣.

[١٤]. تاريخ بعدالظهور، ص ١٦٧- ١٦٥.

[١٥]. كمال الدين، شيخ صدوق، ص ٦٥١؛ بشارة الاسلام، ص ٤٦.

[١٦]. الغيبة، نعمانى ١٧١؛ بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٣٤؛ الزام الناصب، ج ٢، ص ١٣٠.

[١٧]. اشاره است به سه ندايى كه در ماه رجب شنيده مى شود و به زودى به آن خواهيم پرداخت.

[١٨]. احتمالا به خاطر جنگ هاى داخلى يا ميان كشورها باشد. سواى اينكه شكاف ها و گسله هاى طبيعى هم از جمله علل فرو رفتن در زمين و ناپديد شدن است اين احتمال با توجه به ظاهر روايتى است كه قبلا درباره معركه قرقيسيا پيش از رسيدن ترك ها و روميان بيان شد.

[١٩]. سوره نساء (٤) آيه ٤٧.

[٢٠]. الغيبة، نعمانى، ص ١٨٧؛ بحارالانوار ج ٥٢، ص ٢٣٨.

[٢١]. الغيبة، نعمانى، ص ٢٠٥؛ الزام الناصب، ج ٢، ص ١١٦.

[٢٢]. الغيبة، نعمانى، ص ١٨٧؛ بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٣٨.

[٢٣]. سوره سبا (٣٤) ص ٥١.

[٢٤]. الغيبة، شيخ طوسى، ص ٢٧٣؛ بحارالانوار، ج ٥٢، ص ٢٥١؛ بشارة الاسلام ص ١٢٤.

[٢٥]. السفيانى، محمد فقيه، ص ١٠٦.

[٢٦]. بحارالانوار، ج ٥٢، ص ١٩٠؛ الزام الناصب، ج ٢، ص ١٣١، السفيانى، فقيه؛ ص ١٢٥؛ يوم الخلاص، ص ٦٩٤.