المهدى الذى يملؤها- اى الارض- قسطا و عدلا كما ملئت ظلما و جورا والذى بعثنى بالحق بشيرا لولم يبق من الدنيا الا يوم واحد لطول ذلك اليوم حتى يخرج فيه ولدى فينزل روح الله عيسى بن مريم فيصلى خلفه و تشرق الارض بنور ربها و يبلغ سلطانه المشرق والمغرب‌[١]

مهدى، همو كه زمين را از عدل و داد، همانگونه كه از ظلم و جور پر شده است، آكنده مى گرداند. قسم به آن كسى كه مرا به حق مبعوث گردانيد كه [مردم را] بشارت دهم اگر تنها يك روز به پايان دنيا باقى مانده باشد خداوند آنقدر آن روز را طولانى مى گرداند كه فرزندم خروج (قيام) كند و در آن زمان است كه عيسى بن مريم پشت سرش نماز مى خواند و زمين به نور پروردگارش روشن مى شود و آوازه سلطنتش شرق و غرب را درمى نوردد.

پس از ظهور حضرت مهدى (ع) چه رخ خواهد داد؟

هدف از ظهور امام منتظر (ع)، چيزى جز درآوردن جهان از گنداب ظلم و جور و رساندن آن به عدالت و مساوات نيست، كه اصل ايمان بشريت به آن سو معطوف شده است و تمام اديان در مقابل آن سر خم كرده اند. غرض فطرى و واحد اديان، همان چيزى است كه شعور انسانى، به راحتى با آن اتفاق نظر دارد و هرگاه عقل در مرحله ادراكش به تكامل برسد و رهبرى خود را به حكمتى- كه از اخلاص، صدق و واقع گرايى برخاسته است- سپرده باشد، آن را احساس مى كند. كانت، فيلسوف آلمانى تبار مى گويد:

عبارت اختلاف اديان، چيز عجيب و غريبى است و مانند اين است كه از اختلاف مكاتب اخلاقى صحبت شود؛ چرا كه ممكن است افراد، عقايد گوناگونى داشته باشند، ولى در هر زمان تنها يك دين است كه مى تواند مقبول بيفتد و نه بيشتر و اين اختلافات همانند محملى بيانگر اختلاف در زمان و مكان كه امورى عارضى هستند مى باشند.[٢]

مراد از اين آيه قرآن هم همين بود كه:

إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ‌[٣]

دين در نزد خدا اسلام است.

در بعثت تمام پيامبران الهى، همگى به دنبال محقق كردن هدف واحدى بودند، همان هدفى كه همه دسته ها و گروه ها و جمعيت هاى بشرى را يكجا زير پرچم پرافتخار مهدى منتظر (ع) جمع مى كند.

خداوند تعالى در قرآن كريم مى فرمايد:

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى‌ وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ‌.[٤]

او همان كسى است كه رسولش را با هدايت و دين حق ارسال كرد تا على رغم ميل مشركان آن را بر تمام اديان حاكم گرداند.

امام هفتم (ع) ذيل اين آيه فرمودند:

يظهره على جميع الاديان عند قيام القائم (ع).[٥]

هنگام قيام مهدى (ع) است كه اسلام را بر تمامى اديان حاكم مى گرداند.

اولين گام براى تحقق دهكده جهانى و جامعه واحد بشرى، ايمان تمام اديان وپيروان آنهابه حضرت مهدى (ع) وجمع شدن آنهازيرپرچمش است؛ چراكه دعوت به اتحاد جهان وجهانيان امرى تازه نيست ودرتمام اديان آسمانى و قديمى مى توان مساله اى مرتبط با آن را يافت و ريشه تفكر اتحاد بشريت را بايد در دين اديان جستجو كرد.

و در ثانى حقيقت همه اديان، دعوت جوامع و ملت هاى بشرى به همبستگى و اتحاد زير پرچم ايمان به خدايى واحد بوده است، آفريننده اى بى همتا و ارزش ها و باورها و مسلمات مشتركى كه رفتار و منش انسانى را در تمام جهان مستحكم كند.[٦] به همين جهت است كه تمام اديان، توقع و انتظار ظهور مهدى (ع) را دارند، و آن زمان كه ظهور كند با علائم و نشانه هايى كه به راحتى شك را از آنها برطرف مى كند به شخص او ايمان مى آورند. آرى، به همراه او عيسى بن مريم (ع)، خروج مى كند و همانطور كه در روايت نبوى ديديم پشت سر حضرتش نماز مى خواند. از امام باقر (ع)، نقل شده است:

اذا ظهر القائم ظهر براية رسول الله و خاتم سليمان و حجر موسى و عصاه.[٧]

وقتى حضرت مهدى (ع)، قيام كند، پرچم رسول خدا انگشتر سليمان و سنگ و عصاى موسى را ظاهر مى كند.

باز از ايشان نقل كرده اند كه:

فاذا اجتمع عنده عشرة آلاف فلايبقى يهودى ولانصرانى ولا احد ممن يعبد غيرالله الا آمن به و صدقه و تكون الملة واحدة ملة الاسلام.[٨]

وقتى كه ده هزار نفر نزد او جمع مى شوند، هيچ يهودى ومسيحى وهر كه غير خدا را مى پرستد باقى نمى ماند جز آنكه به او ايمان مى آورد و تصديقش مى كند و يگانه امت، امت اسلامى مى شود.

و همچنين: