وظيفه شيعه درعصر غيبت اين است كه برآنچه از حق و هدايت كه به او رسيده، ثبات قدم داشته و چنگ بزند تا محفوظ بماند و پيداست كه منبع شناخت اين مطالب حقّه و هدايت يافتن به آن، مطابق حديث متواتر ثقلين، قرآن مجيد و سنت نبوى و عترت طاهره است، كه در عصر غيبت روايات و سنت ايشان در كتب موجود است. روايات متعددى با الفاظ مختلف براين مطلب دلالت مى‌كنند، ازجمله:

١- پرهيز از شك‌

از امام صادق، عليه‌السلام، نقل شده كه ضمن حديثى درباره عصر غيبت فرمودند:

... فإيّاكم والشّك والإرتياب أنفو عن أنفسكم الشكوك و قد حذّرتم فاحذروا من اللَّه ...[١] پس بپرهيزيد از شك و دودلى و ترديد، شكها را از خودتان برانيد و به تحقيق كه شما برحذر داشته شديد، پس از خدا پرهيز كنيد [كه درعصرغيبت ترديد به‌خود راه‌دهيد] ...

اين حديث نشان مى‌دهد كه يكى از وظايف شيعه در عصر غيبت، احراز درجه رفيع يقين و تلاش براى حفظ عقايد حقّه است. زيرا طولانى شدن دوره غيبت حجّت خدا، باعث ترديد و بى‌اعتقادى بسيارى مى‌شود و سيطره‌ [٢] مادّيت (مادى گرايى) و فضل‌فروشى عالم نمايانى كه علم و تخصص آنها ربطى به عقايد ندارد و درعين حال در آن دخالت و تخريب مى‌كنند، مزيد بر علت است.

٢- چنگ زدن به امرف اول تا وصول به امرف آخر

ما مجموعه بزرگ و والايى از احاديث عقيدتى و اخلاقى و فقهى و غير آن داريم كه از جهتى مايه فخر و مباهات ما بر ساير مذاهب و ملل است و از جهت ديگر باعث هدايت و ثبات قدم ماست. مى‌توان گفت مراد از امر اول، همين دوره دويست و هفتاد و سه‌ساله از آغاز بعثت تا آغاز غيبت و يا دوره امامان يازده‌گانه شيعه باشد كه آن ميراث را به‌يادگار گذاشته‌اند و حاملان و مبلّغان و مجريان آن، فقها و علماى صالح شيعه‌اند. البته توقيعات شريفه ناحيه مقدسه را نيز مى‌توان جزءف امرف اول دانست. امّا امرف آخر (ديگر) ظاهراً مربوط به عصر ظهور است كه تكاليف همه توسط شخص امام مهدى، عليه‌السلام، روشن مى‌شود و هيچ بلاتكليفى باقى نمى‌ماند. شيعه موظّف است كه در عصر غيبت، كمال تحفّظ را نسبت به آن ميراث گرانبها داشته و به ثقلين چنگ بزند و اگر چيزى را نفهميد، آن را انكار و رد نكند كه ممكن است گرفتار كفر بشود.

در روايتى از امام صادق، عليه‌السلام، نقل شده كه درباره وظيفه شيعه دراين عصر فترت، فرمودند:

فتمسّكوا بالأمر الأوّل حتّى يبّين لكم الآخَر[٣] و بنا به نقل ديگرى:

تمسّكوا بالأمر الأوّل الّذى أنتم عليه حتى يبّين لكم‌[٤] به امر نخستينى كه برآنيد، چنگ بزنيد تا براى شما آشكار شود.

همچنين از آن حضرت دراين باره نقل شده كه فرمودند:

كونوا على ما أنتم عليه حتّى يفطلع اللَّه لكم نجمكم‌[٥] بر آن‌چه كه برآنيد، باشيد تا خداوند ستاره شما را برايتان طالع گرداند.

و نيز نقل شده كه فرمودند:

فتمسّكوا بما فى أيديكم حتى يصحّ لكم الأمر.[٦] پس چنگ زنيد به آنچه كه در دستهايتان است تا امر براى شما راست واستوار آيد [يعنى ظهور واقع شود].

و در روايت ديگرى هم به اين شكل تكليف شيعه را در سَبطَه (پايين‌تر از فَترَت) مشخص فرمودند كه: