از تهران مى‌رسد و پاسگاه را به توپ مى‌بندد وبايد از كار جان محمد خان بركنار شود چون او مغلوب و منكوب خواهد شد. رفيقش گفت: پس به او بگو. گفت: او سخنان ما را مى‌شنود. پس از اين مذاكره وضع عوض شد و ديدم كسى در بيابان نيست وجز باد و باران وسرما وصداى شلّاغ [كذا] كه درشكه‌چى به اسبها مى‌زند، چيزى مشهود و مسموع نيست. به درشكه‌چى گفتم كسى را نديدى؟ او گفت: كدام ديوانه در اين حال در بيابان مى‌آيد؟! غرض، به گفته آن مرد عظيم كفرد عمل كردم و همان طور شد كه خبر داده بود.[١]

آن فقيه امين ووارسته، در يادداشت منبر فاطميه دوم ١٣٩٨ ق. نيز، به مناسبت تفسير سوره‌كوثر واقامه دلايل متعدد بر اينكه مقصود از كوثر در اين سوره وجود نازنين صديقه طاهره، سلام اللَّه عليها، است، مى‌نويسند:

... چه كسى مى‌توانست تصور كند از ذريه وجود پربركت او، يازده حجت خدا به وجود خواهد آمد كه يكى از آن [ها] سالهاى متمادى مقام خلافت اللهى را دارا مى‌باشد وبه قدرت معنوى خدا، باذنه تعالى، زمين و موجود بشرى را اداره مى‌نمايد و اوامر غيبى حق متعال را به وسيله يا بدون وسيله اجرا نموده و مستعدين را به كمالات لايقه خود مى‌رساند. همين الان بنده در نظر دارم موردى را كه از اولاد علماست و پدر او موقع رفتن از دنيا الحق والانصاف يك شاهى از سهم مبارك امام براى آنان نگذاشت وبا امام خود لااقل در آن موقع با كمال صداقت و امانت رفتار نمود. امام، عليه‌السلام، براى بعضى ازفرزندان آن مرحوم در مواقع اضطرار مستقيماً وجوه ارسال مى‌فرمود ومراقب اين جزئيات مى‌باشد. بيش از اين پرده بردارى على الظاهر مصلحت نيست. در اين دو جنگ بين‌المللى كه در مدت عمر ما واقع شد كه دنيا را آتش [فرا] گرفت حتى بلاد اسلامى سنّى‌نشين، مملكت ايران- كه مفتخر به اسم تشيّع و پيروى از مكتب اهل بيت است- آرام بلكه براى آنان بسيار خوب بود. يعنى منافع مادى جنگ به جيب آنان رفت بدون آنكه دود اين آتش به چشمشان برود. براى اينكه مشهود گردد كه ولى عصر، عجّل‌اللَّه تعالى‌فرجه، كه يكى از ذرّيه كوثر است، چگونه مراقب وضع ايران بوده است در جنگ بين‌المللى گذشته داستان متقن السّندى را حقير در منبرهاى سال ١٣٩٢ گفتم و در نوشته‌مربوط به آن درج نمودم.

بيش از اين با خلق گفتن روى نيست‌		بحر را گنجاى اندر جوى نيست‌
كلّم الناس على قدر العقول‌		عيب نبود، كان بود كار رسول‌