فراتر به‌طورى كه از شهرهاى مختلف و استانهاى مختلف براى ما سؤال مى‌فرستند، ما جواب مى‌دهيم و مقالاتى كه در برخى مجلات داده‌ايم از جمله مجله موعود چاپ شده است. از نظر بعد خارجى با اينكه امكانات ما خيلى محدود است خود شما شاهد هستيد كه بعضى از محققان خارجى كه به اصفهان براى تحقيق يا ديدن آثار باستانى آمدند، به اين مركز مراجعه كرده‌اند و بعد از بحث و صحبت بعضى از آنها اسلام آوردند از جمله آقاى‌So -Miake كه از ژاپن آمد، چند شب اينجا ماند. بعد از بحث و صحبت ايشان مسلمان شد. شيعه شد. از سوئد داشتيم و كشورهاى ديگر. اخيراً آقايى آمدند اينجا از ايتاليا كه در ١٩٩٥ ميلادى يعنى حدود ٥ سال پيش مسلمان شده بودند در لندن شيعه شده بودند. خانم ايشان هم سنى بودند، شيعه شده بود و ايشان آمدند اينجا براى تحقيق درباب حضرت مهدى، عليه‌السلام، دو، سه شب هم ميهمان ما بودند. سؤالهايى داشتند، ما جواب داديم بحمداللَّه با امكانات كم هم داخل استان و هم در سطح كشور و هم ازنظر بعد خارجى فعاليتهايى داشته‌ايم و داريم.

\* نتيجه و اثر فعاليتهاى خود را چگونه مى‌بينيد؟ مهمترين نتيجه‌اى كه ما در اين چند سال از اين مجموعه گرفته‌ايم اين است كه مبلغانى در اينجا آمده‌اند و بهره برده‌اند از كتب و دروس اينجا و اينها در منعكس كردن مبانى تشيع و مهدويت در بيرون خدماتى داشته‌اند كه اين را ما مهمترين محصول اينجا مى‌دانيم. يعنى اينجا مبلغ ساز بوده است. چه آقايان طلاب و چه آقايان دانشجو، چه داخلى و چه خارجى. اينها مبلغ ولايت شده‌اند. مثلًا آقاى عبدالرحمن العلى كه جريانش سابقاً در مقاله حيات بخشى حضرت مهدى در مجله مسجد آيت‌اللَّه انگجى تبريز با عكس چاپ شده است. ايشان با اينكه خيلى در تسنن تعصب داشت و فكرش وهابى زده هم شده بود و خيلى با تشيع مخالف بود، خودش مى‌گفت من كتابهاى دكتر تيجانى را آتش زده‌ام با چنين وضع و تعصبى ايشان سه ماه آمد اينجا و در جلسات ما شركت كرد. در دروسى كه ما داشتيم شركت كرد، بعد از بحث و صحبت ايشان شيعه شد و يك جزوه و رساله‌اى نوشت به‌نام موعظمتى لكل مسلم كه در آن جزوه از تشيع دفاع كرده است و در آن آيات قرآن و روايات را آورده، در رابطه با بحث مهدويت هم ما سه چهار روزى با ايشان كار كرديم، ايشان زير بار نمى‌رفت، البته اصل موضوع را قبول داشت ولى تولد حضرت را منكر بود ولى بحث كرديم از كتب خودشان و بالاخره ايشان قانع شد.

\* مجموعاً چه محصولات و انتشاراتى تاكنون راجع به حضرت داشته است؟ اولين اثرى كه راجع به حضرت صاحب، عليه‌السلام، ما موفق شديم نشر بدهيم كتابى است از مرحوم ميرداماد، رضوان‌اللَّه عليه، به نام شرعة التسمية. رواياتى ما داريم در باب اينكه اسم حضرت را نبريد م- ح- م- د ناهيه است. نهى مى‌كنند ما را از اسم بردن حضرت يك عده‌اى از مرحوم ميرداماد استفتاء كردند كه به‌نظر شما نام بردن حضرت چطور است؟ مرحوم ميرداماد قائل به حرمت بودند. ايشان جواب مى‌دهند كه من حرام مى‌دانم و مشكل است نام بردن حضرت. اين فتوايشان مستند به رواياتى است كه ناهيه است و به‌طور مطلق هم زمان غيبت صغرى را شامل مى‌شود و هم غيبت كبرى را. ايشان مستدل صحبت مى‌كنند يك بحث فقهى و ولايى به‌نام شرعة التسمية. آيت‌اللَّه العظمى آقاى صافى گلپايگانى نظر داشتند كه اين كتاب چاپ بشود. ما هم اين كتاب را در مشهد مقدس از كتابخانه آستانه گرفتيم. نسخه خطى اين كتاب را با نظر جناب آقاى استادى كه از محققان و علماى بزرگوار هستند با اشراف و تحقيق ايشان چاپ كرديم. البته چون عربى بود و خواستيم براى فارسى زبانها هم مفيد باشد. يك مقدمه‌اى مشتركاً با جناب آقاى استادى به فارسى نوشتيم و تقريباً يك مقدارى از اصل مطالب كتاب را در اين مقدمه فارسى آورده‌ايم. اين اولين اثر راجع به امام زمان، عليه‌السلام، است و بعد سه رساله درباره امام زمان، عليه‌السلام، از مرحوم علامه مجلسى، رضوان‌اللَّه عليه، است كه جناب آقاى رجايى كه از محققان و علماى بزرگوار قم هستند آقاى حاج آقا مهدى رجايى كه بسيارى از كتابهاى قدما را ايشان تحقيق كرده‌اند و محقق خوبى هستند. تحقيق كرده‌اند و مقدمه‌اى كه بنده نوشتم چاپ شده است. اين دومين اثر راجع به امام زمان،