ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٠ - كجاست يوسف مجروح پيرهن چاكم؟

نشسته سايه‌اى از آفتاب بر رويش‌

به روى شانه طوفان رهاست گيسويش‌

ز دوردست، سواران دوباره مى‌آيند

كه بگذرند به اسبان خويش از رويش‌

كجاست يوسف مجروح پيرهن‌چاكم؟

كه باد از دل صحرا مى‌آورَد بويش‌

كسى بزرگتر از امتحان ابراهيم‌

كسى چنان‌كه به مذبح بُريد چاقويش‌

نشسته است كنارش كسى كه مى‌گريد

كسى كه دست گرفته به روى پهلويش‌

هزار مرتبه پرسيده‌ام ز خود او كيست‌

كه اين غريب، نهاده است سر به زانويش‌

كسى در آن طرف دشت‌ها نه معلوم است‌

كجاى حادثه افتاده است بازويش؟

كسى كه با لب خشك و ترك ترك شده‌اش‌

نشسته تير به زير كمان ابرويش‌

كسى است وارث اين دردها كه چون كوه است‌

عجب كه كوه ز ماتم، سپيد شد مويش‌

عجب كه كوه شد چون نسيم سرگردان‌

كه عشق مى‌كشد از هر طرف به هر سويش‌

طلوع مى‌كند اكنون به روى نيزه سرى‌

به روى شانه طوفان رهاست گيسويش‌