ماهنامه موعود
(١)
شماره يكصد و پنجاه و چهار- يكصد و پنجاه و پنج
٣ ص
(٢)
فهرست
٣ ص
(٣)
مقام زيارت
٤ ص
(٤)
زيارت، مقدّمه وصول
٧ ص
(٥)
زيارت، گام نخست در تحقّق نقشه كلّى الهى
٩ ص
(٦)
از ميان خبرها
١٢ ص
(٧)
مشكلاتى كه دختران سورى را به دام شيوخ سعودى انداخت
١٢ ص
(٨)
در الغوطه الشرقيه چه خبر است؟
١٢ ص
(٩)
توافق موساد با تكفيرى ها بر عليه سوريه
١٢ ص
(١٠)
آغاز حمله شورشى هاى افراطى در مالى
١٣ ص
(١١)
حضور افسران سعودى در درگيرى هاى سوريه
١٣ ص
(١٢)
مهربان نيستند، با ادبند!
١٤ ص
(١٣)
پدران مهربان ما
١٨ ص
(١٤)
سيطره ولايت پدران ما
٢٢ ص
(١٥)
يتيمان آل محمّد (ص)
٢٥ ص
(١٦)
خلقت نورى محمّد و آل محمّد (ص)
٢٧ ص
(١٧)
هشدار كاهش تعداد شيعيان جهان در چند سال آينده
٢٩ ص
(١٨)
گلستانه
٣٠ ص
(١٩)
كجاست يوسف مجروح پيرهن چاكم؟
٣٠ ص
(٢٠)
مرگ سرخ
٣١ ص
(٢١)
با كاروان نيزه
٣١ ص
(٢٢)
تويى كه خون خدايى
٣١ ص
(٢٣)
نى نواى عشق
٣١ ص
(٢٤)
سه نقطه عطف در زيارت عاشورا
٣٢ ص
(٢٥)
تأثير شگفت تربت حضرت سيّدالشّهدا (ع)
٣٤ ص
(٢٦)
حكايتى عجيب از شيطان
٣٥ ص
(٢٧)
عاشورا يك مرحله از نبرد حسين (ع)
٣٦ ص
(٢٨)
طرّاحى نبردى وسيع در عاشورا و نمايان تر شدن پيروز آن، بعد از رجعت
٣٨ ص
(٢٩)
بهره مندى تمام كائنات از حادثه عاشورا
٣٩ ص
(٣٠)
عاشورا، اصلى ترين جبهه درگيرى حق و باطل بر سر توحيد
٣٩ ص
(٣١)
مهدى منتظر (ع)
٤٠ ص
(٣٢)
وامّا محتواى كتاب مهدى منتظر (ع)
٤١ ص
(٣٣)
رسانه هاى ما و كوتاهى هاى ما
٤٢ ص
(٣٤)
دردناك ترين حادثه كربلا
٤٨ ص
(٣٥)
شرق شناسى كه جذب محرّم شد
٤٨ ص
(٣٦)
جايى كه با محرّم آشنا شدم
٤٨ ص
(٣٧)
فرهنگ عاشورا، ايران را در جنگ هشت ساله پيروز كرد
٤٨ ص
(٣٨)
شيفته شخصيّت حضرت عبّاس (ع) هستم
٤٩ ص
(٣٩)
حضرت عبّاس (ع) به روايت چلكوفسكى
٤٩ ص
(٤٠)
دردناك ترين حادثه كربلا به روايت كارشناس آمريكايى
٤٩ ص
(٤١)
مصر نوين از نگاه ناظران
٥٠ ص
(٤٢)
دلايل خانه نشينى
٥٨ ص
(٤٣)
آيا امام از ما خشنود است؟
٦٠ ص
(٤٤)
1- 3 راه تشخيص خشنودى و ناخشنودى امام عصر (عج)
٦١ ص
(٤٥)
الف) امام زمان (عج)، ادامه دهنده راه اهل بيت (ع)
٦١ ص
(٤٦)
ب) اشاره امام زمان (عج) به عوامل خرسندى و ناخرسندى خود
٦٢ ص
(٤٧)
2- 3 جايگاه امام عصر (ع) به عنوان حجّت خدا
٦٢ ص
(٤٨)
3- 3 وظايف و تكاليف فردى و اجتماعى منتظران
٦٣ ص
(٤٩)
4- 3 ضرورت پيروى از فقيهان و مراجع تقليد در عصر غيبت
٦٣ ص
(٥٠)
گشايش بركات
٦٤ ص
(٥١)
شرايط نزول بركات خداوند در سايه ايمان و تقوا
٦٥ ص
(٥٢)
بيان مصداق اين آيه
٦٦ ص
(٥٣)
شيخ مفيد
٦٨ ص
(٥٤)
الطاف امام حسين (ع)
٧١ ص
(٥٥)
مقام عزاداران امام حسين (ع)
٧١ ص
(٥٦)
امام حسين (ع) در «واتيكان»
٧١ ص
(٥٧)
آيين بندگى
٧٢ ص
(٥٨)
كلام بزرگان درباره ابن فهد حلّى
٧٢ ص
(٥٩)
علّامه سيّد محمّدحسين طباطبايى (ره)
٧٢ ص
(٦٠)
علّامه حسن زاده آملى
٧٢ ص
(٦١)
محقّق تسترى
٧٢ ص
(٦٢)
آيت الله جوادى آملى
٧٢ ص
(٦٣)
پيروز مناظره با اهل سنّت
٧٢ ص
(٦٤)
كرامتى از ابن فهد حلّى
٧٢ ص
(٦٥)
كتاب «عدّة الدّاعى» يا «آيين بندگى»
٧٣ ص
(٦٦)
وفات ابن فهد حلّى
٧٣ ص
(٦٧)
معمّاى فرزندان بسيار
٧٤ ص
(٦٨)
1 امام على (ع)
٧٥ ص
(٦٩)
تأسيس ابنيه، باغ ها و حفر چاه ها و قنوات و وقف كردن آنها
٧٥ ص
(٧٠)
تربيت نيرو به طور مستقيم و غيرمستقيم
٧٥ ص
(٧١)
حضور مستمر در متن جامعه و اظهار نظر در مسائل كليدى
٧٥ ص
(٧٢)
2 امام مجتبى (ع) و امام حسين (ع)
٧٥ ص
(٧٣)
3 امام سجّاد (ع)
٧٦ ص
(٧٤)
4 امام محمّدباقر (ع) و دوره اوّل امامت امام صادق (ع)
٧٦ ص
(٧٥)
5 دوره دوم امامت امام صادق (ع) و امامت امام كاظم (ع)
٧٦ ص
(٧٦)
بالاترين عمل صالح علّامه امينى
٧٧ ص
(٧٧)
درد دل علّامه امينى
٧٧ ص
(٧٨)
اينان را صدا بزن
٧٨ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٢٨ - خلقت نورى محمّد و آل محمّد (ص)

سخن پاك امام على (ع)، بيانگر نور واحد اهل بيت (ع) و جايگاه آنان در خلقت نورى و روحى است؛ وگرنه اين ذوات پاك، در عالم جسمانى در ظرف زمانى مخصوص خود و در قالب جسمانى مخصوص خود ظاهر شده و به انجام مأموريّت الهى مشغول آمدند.

تقدّم خلقت نورى و روحى و شرف ذاتى، محمّد و آل محمّد (ص) را واجد مقام «حجّت» و «ولايت» ساخته تا به عنوان هادى و رهنما، مردم را به سوى «حقيقت هستى» و «طريق مستقيم» براى كسب صفات كمالى و حصول به سعادت دنيوى و اخروى رهنمون شوند.

اين تقدّم در خلقت و منشأ اثر بودن ايشان به اذن الله، در خلقت انسان‌ها و ساير موجودات به اين بزرگواران، شأن پدرى بخشيده و حقّ پدرى را درباره ايشان اثبات نموده است؛ چنان‌كه، ما بقى مردم، واجد شأن فرزندى نسبت به ايشان هستند.

پى‌نوشت‌ها:


[١]. سوره بقره، آيه ٨٣.

[٢]. سوره نساء، آيه ٣٦.

[٣]. سوره اسراء، آيه ٢٣.

[٤]. سوره انعام، آيه ١٥١.

[٥]. كلينى، الكافى، مصحح: على اكبر غفارى، نشر دارالكتب اسلاميّه، متن عربى، ج ٢، ص ٣٤٩

[٦]. سوره انعام، آيه ١٥١.

[٧]. سوره لقمان، آيه ١٥.

[٨]. مجلسى، محمّد باقر، بحارالانوار، ج ١٦، ص ٩٥، باب ٦؛ عيون اخبار الرّضا (ع)، ج ٢، ص ٨٦.

[٩]. همان، ج ٢٢، ص ٤٨٩

[١٠]. همان، ج ٤٠، ص ٤٥؛ جامع احاديث شيعه، ج ١٩، ص ١٨.

[١١]. بحار الأنوار، نشر دار إحياء التراث العربى (بيروت)، ج ٤٠، ص: ٤٥.

[١٢]. سوره نجم، آيات ٣ و ٤.

[١٣]. اين بابويه، محمّد بن على، معانى الأخبار، ترجمه عبدالعلى محمّدى شاهروى، نشر دارالكتب الاسلاميّه، ج ١، باب ٥٣، صص ٢٧٥- ٢٧٤

[١٤]. تفسير الامام (تفسير منسوب به امام حسن عسكرى)، ص ١٣٣

[١٥]. مجلسى، همان، تهران، نشر اسلاميّه، چاپ بيست و سوم، سال ١٣٨٥، ج ٣٦، ص ٥ و ٢٧٥.

[١٦]. ر. ك. همين دو باب در بحارالانوار.

[١٧]. تفسير منسوب به امام حسن عسكرى، ص ٣٣٠.

[١٨]. لغتنامه دهخدا.

[١٩]. ابن شهرآشوب مازندرانى، مناقب آل ابى‌طالب (ع)، نشر علّامه ژ، متن عربى، ج ٣، ص ٢٠٠؛ استرآبادى، على، تأويل الآيات الظّاهره فى فضائل العتره الطاهره، موسسه نشر اسلامى، ذيل تأويل سوره اخلاص، ص ٨٢٣.

[٢٠]. سوره احزاب، آيه ٦.

[٢١]. مجلسى، همان، دارالاحياء الثتراث العربىّ (چاپ بيروت)، متن عربى، ج ١٨، ص ٢٧٨؛ عوالى اللئالى العزيزيّة فى الأحاديث الدينيّه، نشر سيدالشّهداء للنّشر، متن عربى، ج ٤، ص ١٢٤.

[٢٢]. أمالى شيخ صدوق، نشر كتابچى، ص ٢٣٦؛ عيون اخبارالرّضا (ع)، نشر جهان، ج ٢، ص ٥٨.

[٢٣]. سوره انبياء، آيه ١٠٧.

[٢٤]. تفسير مجمع البيان، ذيل آيه «و ما ارسلناك الّا رحمه للعالمين».

[٢٥]. همان.

[٢٦]. قمى، عبّاس، مفاتيح الجنان، زيارت آل ياسين.

[٢٧]. مجلسى، همان، ج ٥٣؛ ص ١١.

[٢٨]. دعاى ندبه.

[٢٩]. كلينى، همان، نقل شده از جابر بن عبدالله انصارى در حديث لوح، ج ١، ص ٥٢٧؛ الغيبه طوسى، صص ١٤٣- ١٤٦.

[٣٠]. سليمان، كامل، روزگار رهايى، ترجمه على اكبر مهدى‌پور، ج ١، ص ١٢٩.

[٣١]. طبرسى، الاحتجاج، نشر مرتضى، متن عربى، ج ٢، ص ٤٩٧؛ الزام النّاصب، موسسه الاعلمىّ (چاپ بيروت)، ج ١، ص ٤١٠

[٣٢]. صفّار، محمد بن حسن، بصائر الدرجات فى فضائل آل محمّد صلّى الله عليهم، مكتبة آية الله المرعشى النجفى، ج ١، ص ٢٦٠.

[٣٣]. همان، ص ٢٦٦.

[٣٤]. مجلسى، همان، ج ٦٥، ص: ١٦٨.

[٣٥]. منتخب ميزان الحَكم، حديث ٦٧٣٧.

[٣٦]. مجلسى، همان، ج ٤١، ص ٢٩.

[٣٧]. بحرانى، البرهان فى تفسير القرآن، موسسه بعثت، ج ٤، ص ٧١٧.

[٣٨]. وسائل الشّيعه، ج ١٥، ص ١٩٧، ح ١٠.

[٣٩]. تفسير منسوب به امام حسن عسكرى (ع)، ص ٣٤٤، ح ٢٢٤.

[٤٠]. عوالى اللئالى العزيزيّة فى الأحاديث الدينيّه، ج ١، ص ١٩؛ نقل از شرح دعاى روز هشتم ماه مبارك رمضان، آيت الله محمّدعلى گرامى.

[٤١]. ر. ك. مفردات الفاظ قرآن، راغب اصفهانى، نشر دارالمتب العربىّ (چاپ بيروت)، ص ٥٧٥/ لغتنامه دهخدا، انتشارات دانشگاه تهران.

[٤٢]. محمّد بن طاهر بن عاشور، تفسير التّحرير و التّنوير، الدّار التّونسيّه للنشر، ج ٤، ص ٢١٩،

[٤٣]. مستدرك الوسائل، ج ١٧، ص ٣١٧.

[٤٤]. همان.

[٤٥]. اترك، حسين، مراتب خلقت از ديدگاه آيات و روايات، مجلّه پژوهش‌هى فلسفى- كلامى، شماره ٢٢- ٢٣.

[٤٦]. همان، به نقل از فيض كاشانى، علم اليقين فى اصول الدّين، انتشارات بيدار، ١٣٧٣، چاپ اول، صص ٢٢٩- ٢٢٣.

[٤٧]. كلينى، همان، ج ١، ص ٢١.

[٤٨]. مجلسى، همان، ج ٢٥، ص ٢٢.

[٤٩]. اترك، حسين، همان، به استناد مجموعه روايات.

[٥٠]. ينابيع الموده، قندوزى حنفى، ج ١، ص ٤٥.

[٥١]. همان، ص ٨٥.

[٥٢]. حنفى، عبدالله، الرّفائق، ص ٣٠.

[٥٣]. مجلسى، همان، ج ٢٦، ص ٦.

[٥٤]. همان.