با اشك گفت: آنگاه كه رگ دو دستم را در «حمّام فين كاشان» زدند، چون خون از بدنم مى‌رفت، تشنگى بر من غلبه كرد. سر چرخاندم تا بگويم قدرى آبم دهيد، ناگهان به خود گفتم ميرزا تقى‌خان! دو تا رگ بريدند، اين همه تشنگى! پس چه كشيد پسر فاطمه (س)؟ او كه از سر تا به پايش زخم شمشير و نيزه و تير بود! از عطش حسين (ع) حيا كردم. لب به آب خواستن باز نكردم و اشك در ديدگانم جمع شد. آن لحظه كه صورتم را بر خاك گذاشتند، امام حسين (ع) آمد و گفت:

«به ياد تشنگى ما ادب كردى و اشك ريختى و آب ننوشيدى. اين هديه ما در برزخ. باشد تا در قيامت جبران كنيم.»

مقام عزاداران امام حسين (ع)

يكى از علماى بزرگ، جناب حبيب را در خواب ديد كه در غرفه‌هاى بهشتى به انواع نعمت‌هاى پروردگار متنعّم و بساط نشاط براى او گسترده شده بود. بعد از عرض ارادت گفت: اى حبيب! چگونه شكر اين نعمت را ادا مى‌كنى كه در جوانى خدمت حضرت رسول (ص) بودى و در پيرى موى سفيد خود را در راه يارى فرزند پيامبر (ص) به خون خود خضاب نمودى آيا آرزوى ديگرى دارى؟

فرمود: آرزو دارم به دنيا برگردم و در جمله عزاداران حسين (ع) داخل شوم؛ زيرا كه از سيّد دو عالم شنيدم كه فرمود:

«هركس در مجلس عزاى فرزندم حسين (ع) از روى معرفت اشك بريزد، خداوند كريم ثواب صد شهيد به او عطا فرمايد و درجات او را در بهشت بيفزايد.»

امام حسين (ع) در «واتيكان»

مؤلّف مى نويسد:

شيخ زهير حسّون براى من چنين نقل كرد: روزى از «كتابخانه واتيكان» ديدن مى كردم. در قسمت ويژه كتاب‌هاى اسلامى، چشمم به بيش از هزار كتاب خطّى و چاپى درباره امام حسين (ع) افتاد.

با تعجّب از مدير كتابخانه علّت را پرسيدم و او گفت: علماى واتيكان ديدند كه تشيّع در سال‌هاى اخير رو به گسترش نهاده، روز به روز بر تعداد كسانى كه در دنيا به مكتب اهل‌بيت (ع) مى‌گروند، افزوده مى‌شود. پس به اين نتيجه رسيدند كه علّت اين امر، مظلوميّت امام حسين (ع) است كه شيعه آن را در مجالس سوگوارى و ماتم و با به راه انداختن دسته‌هاى سينه‌زنى، زنده نگاه مى‌دارد؛ پس عدّه‌اى از سوى واتيكان مأمور شدند كه در دنياى اسلام بگردند و هر كتاب خطّى و چاپى را درباره امام حسين (ع) گردآورى كنند و به واتيكان منتقل نمايند تا ايشان نيز با استفاده از روش شيعيان در يادكرد شهادت مظلومانه امام حسين (ع)، به بيان مظلوميّت حضرت مسيح- كه به باور آنها بر دار و مظلومانه كشته شد- بپردازند و از اين طريق، آيين مسيحيّت را گسترش دهند.»[١]

پى‌نوشت:

[١]. به نقل از كتاب «دورالمنبر الحسينى (ع) فى التوعيه الاسلاميه»، (نقش منبر امام حسين (ع) در بيدارگرى اسلام)؛ به نقل از سايت «جام نيوز».